ιχνογραφίες


Pencil Sketches Of Mountains Gallery Mountain Landscape Drawing, - Drawings Art Gallery

«Είδες άδειο τον ουρανό, ανηφόρησες

κ’ ιχνογράφησες τα βουνά. Οι γραμμές του,

μου θυμίζουν το χέρι σου.Ένα χέρι απλωμένο

που επιπλέει στο φως κυματίζοντας

στην άκρη της πένας σου. Πατώντας σε μια μουσική σκαλωσιά

σχεδιάζεις

βουνά στον ορίζοντα, στα βάθη μου ήλιους.»

‘Αν η μουσική είναι η τροφή της αγάπης, παίξε κι άλλο’.

Τον παρακάλεσα

  ‘Η αγάπη ευφραίνει, όπως ο ήλιος μετά την καταιγίδα’.

.

Την καταιγίδα την ζήσαμε ξωπίσω του ήλιου,

την αγάπη ‘μάτωσε όσων την ζωή δεν πήρε

Άσε την μουσική ν’ απλώσει ως στα βάθη μας ήλιους ανεξίτηλους, Κύριε

eaf2d167e1924b3943cc0ae35a92a523

Το πρώτο ποίημα  είναι του ποιητή μας Νικηφόρου Βρεττάκου κι έχει τίτλο «Τα βουνά». Οι φράσεις που ακολουθούν μέσα στα εισαγωγικά είναι στίχοι του Σαίξπηρ (William Shakespeare) η πρώτη «If music be the food of love, play on» από την «Δωδεκάτη νύχτα» Twelfth Night,Act 1, Scene 1″ 

και η δεύτερη «Love comforteth like sunshine after rain»από το ποίημά του » Η Αφροδίτη και ο Άδωνις» Venus and Adonis, στροφή 800

Η μουσική πανδαισία που ακούγεται στο video που επέλεξα, είναι η μουσική σύνθεση «Beethoven’s Silence» του  Mεξικανού μουσικοσυνθέτη  Ernesto Cortazar (1940–2004) που συνέθεσε το 1999, μέρος του soundtrack για μια γερμανική ταινία ‘ The Dark Area ‘.. Η όλη (πολύ)σύνθεση από μένα..

Advertisements

Σαν τον αγέρα τριαντάφυλλου


“Κ’ ένας ήχος γιομάτος ήλιο κι’ αγάπη

είναι ένα έπος.

Είναι μια σφαίρα σ’ αιώνια κίνηση.

Και το φύλλο ενός δέντρου

κ’ οι ιμάντες που στρέφονται γύρω από ένα

μόριο φωτός συγκρατώντας το στο άπειρο

είναι ένα έπος.

Όλα γίνονται φθόγγοι. Δε μου μένει παρά

να φυσήξω αλαφρά αλλά αιώνια, σαν ένας

αγέρας τριαντάφυλλου, σ’ όλο

                                                 τον κόσμο…”             Νικηφόρου Βρεττάκου

Ολονυχτία


Ολονυχτία

by aNi, aNi, aNi...

 Δε με κατάλαβες,
όλη τη νύχτα ήμουνα πλάϊ σου,
προσπαθούσα να κλείσω τα παράθυρα,
πάλευα – όλη τη νύχτα.

Ο αγέρας επέμενε.

Άπλωσα τότε τις παλάμες μου πάνω σου
σαν δυο φύλλα ουρανού και σε σκέπασα.

 Έπειτα βγήκα στον εξώστη
και κοίταζα δίχως χέρια τον κόσμο.

 butft3

                                          Ένα ποίημα του Νικηφόρου Βρεττάκου