‘Οχι άλλα λόγια, παρά λόγια Αγάπης


1920px-The_Garden_of_Earthly_Delights_by_Bosch_High_Resolution

Σάλπιζε πάλι ω Σαλπιχτή: Παίξε μου τώρα

Το μαγικό σκοπό που κλεί τα πάντα- τον αιώνιο το σκοπό, τ’ αθάνατο τραγούδι,

Τον ‘Έρωτα ποΰνε ο παλμός του κόσμου,- η απαντοχή κι ο θάνατος·

Σ’ αντρός και γυναικός καρδιά, μόνον η αγάπη, μόνο!

Μόνος σκοπός, τραγούδι, μόνο ο έρωτας, -σφιχτοπερίπλοκη των πάντων αναλύτρα αγάπη.

Ω! πως τ’ αθάνατα φαντάσματα πληθαίνουν γύρο μου!

Βλέπω την άσβυστη φωτιά που λαμπυρίζει- κυττώ τη γνώριμη τη φλόγα που τον κόσμο ανάβει.

Λάμψη ματιών και ξαναμμένα μάγουλα, καρδιές βαρειόχτυπες εκείνων π’ αγαπάνε,

Άλλες γιομάτες ευτυχία – κι’ άλλες βουβές και σκοτεινές και παγωμένες.

Ο Ἔρωτας, ποΰνε ο κόσμος σ’ όποιους αγαπούν –

ο Ἔρωτας, που παιζογελάει με τον καιρό και με του κόσμου ολάκερου τα μάκρη·

Ο Ἔρωτας, ποΰνε μέρα και νυχτιά- ο Ἔρωτας, ήλιος και φεγγάρι κι’ άστρα·

Ο Ἔρωτας , άλικος και πλούσιος και μεθυστικός από ευωδία!

Όχι άλλα λόγια, παρά λόγια Αγάπης- κανένας άλλος στοχασμός από τον Έρωτα.

Απόσπασμα από το ποίημα

του Walt Whitman* “Ο μυστικός σαλπιχτής»

Μετάφραση: Νίκου Καρβούνη

590px-BoschSelfportret

Σημ: Α)  Ο τεθείς σε τρίπτυχο πίνακας, επονομαζόμενος ως » Ο κήπος των επιγείων απολαύσεων» αγγλ.»The Garden of Earthly Delights» είναι του Ολλανδού ζωγράφου Hieronymus Bosch {Ιερώνυμου Μπος(Hieronymus van Aken)},  περ.1450-1516

Περί του Ιερωνύμου Μπος, αν θέλετε:

http://el.wikipedia.org/wiki/Ιερώνυμος_Μπος

 

Β) Ό  Walt Whitman( Ουώλτ Γουίτμαν) : Αμερικανός ποιητής (31/5/1819-26/3/1892).

Whitman Walt

«Τραγουδώ τον εαυτό του καθενός- κάθε απλό και ξέχωρο άτομο, τραγουδώ τις Ομάδες.

Τραγουδώ σύμφωνα με την φυσιολογία, απ’ την κορφή ως τα νύχια όχι μονάχα τη φυσιογνωμία, μήτε μονάχα το μυαλό δεν είναι τούτα για την Μούσα άξια – λέω πως Τέλεια η μορφή του Ανθρώπου αξίζει πιό πολύ.

Τραγουδώ την Γυναίκα, όπως και τον Άντρα- Τη ζωή, την άπειρη σε πάθος, σε παλμό, σε δύναμη, τον χαρούμενο, τον που για ελεύτερη πλάστηκε ενέργεια, κάτω από τους θείους τους νόμους,

Τον ‘Άνθρωπο τραγουδάω τον Σημερινό»

Είναι, επίσης,  εκείνος που έδωκε εντολή να βάλουν στο μνήμα του το εξής απόσπασμα από ποίημά του:

 My foothold is tenon’d and mortis’d in granite;

I laugh at what you call dissolution;

And I know the amplitude of time».

aniflow-03

 «Η βάση μου βρίσκεται αρραγής

κάτω απ’ αυτή τη πέτρα

Γελώ μ’ αυτό που καλείτε αποσύνθεση

Και γνωρίζω το εύρος του χρόνου».

1.-blu_thumb.gif

Advertisements

Ενα ποίημα του Baudelaire: «ΣΤΟΝ ΑΝΑΓΝΩΣΤΗ»


ΣΤΟΝ ΑΝΑΓΝΩΣΤΗ 

Hieronymus_Bosch_-_Triptych_of_Garden_of_Earthly_Delights_-_WGA2505

Η ανοησία, τ΄αμάρτημα, η απληστία και η πλάνη

κυριεύουνε τη σκέψη μας και φθείρουν το κορμί μας,

κι΄ ευχάριστα τις τύψεις μας θρέφουμε στη ψυχή μας,

καθώς που θρέφουν πάνω τους τις ψείρες οι ζητιάνοι.

butft3

Στα μετανιώματα άναντροι κι αμαρτωλοί ως την άκρια,

ζητάμε πληρωμή ακριβή για κάθε μυστικό μας

και ξαναμπαίνουμε εύκολα στο βούρκο τον παλιό μας,

θαρρώντας πως ξεπλένεται με τα δειλά μας δάκρυα.

f2-narrenschip

Πάνω απ το προσκεφάλι μας ο Σατανάς γερμένος

πάντα στα μάγια του κακού το νου μας νανουρίζει,

την πιο ατσαλένια θέληση μεμιάς την εξατμίζει,

αυτός ο Μέγας χημικός, ο Τετραπερασμένος.

butft3

Ο Διάολος, το νήμα αυτός κρατά που μας κουνάει!

Τα πράματα τα βρωμερά πιότερο τ΄ αγαπάμε,

κι όλο και προς την Κόλαση κάθε στιγμή τραβάμε,

με δίχως φρίκη, ανάμεσα στο σκότος που βρωμάει.

butft3

Σαν το φτωχό ξαφαντωτή που πιπιλά με ζάλη

μιας παλιάς πόρνης αγκαλιά πολιομαρτυρισμένη,

κλεφτάτα αρπάζουμε κι΄ εμείς καμιά ηδονή θλιμμένη,

που τηνε ξεζουμίζουμε σα σάπιο πορτοκάλι.

butft3

Σαν ένα εκατομμύριο σκουλήκια, μυρμηγκώντας,

μες το μυαλό μας κρεπαλούν του Δαίμονα τα πλήθη,

κι όταν ανάσα παίρνουμε, ο Θάνατος στα στήθη

σαν άϋλος ποταμός κυλά, σιωπηλά θρηνώντας.\\

butft3

Αν το φαρμάκι κ΄ η φωτιά, κ΄ η βία και το μαχαίρι

δεν έχουνε τα φανταχτά κεντίδια ακόμα κάνει

στο πρόστυχο της μοίρας μας άθλιο καραβοπάνι,

είναι που λείπει απ΄ την ψυχή το θάρρος κι απ΄ το χέρι.

butft3

Μα μες στις σκύλες, τους σκορπιούς, τα φίδια, τα τσακάλια,

τους πάνθηρες, τους πίθηκους, τους γύπες, τα θηρία

που γρούζουν, σέρνουνται, αλυχτούν κι ουρλιάζουν με μανία

μες των παθών μας το κλουβί, προβαίνει αγάλια,

θεριό πιο βρώμικο, κακό, την ασκημιά να δείξει!

XJL61761

Κι α δε σαλεύει κι ούτε ακούει κανένας το ουρλιαχτό του,

όλη γης θα ρήμαζε, και στο χασμουρητό του

θα ΄θελε να κατάπινε τον κόσμο – αυτό ΄ναι η πλήξη!-

πού, μ΄ ένα δάκρυ αθέλητο στα μάτια της κοιτάζεις,

καθώς καπνίζει τον ουκά, κρεμάλες να στυλώνει.

butft3

Και ξέρεις, αναγνώστη, αυτό το τέρας πως δαγκώνει!

– Ώ αναγνώστη υποκριτή, αδέρφι που μου μοιάζεις!

(λογοτεχνική μετάφραση Γ. Σημιριώτης)

1. blu