Θέλω να σκοτώσω τους κακούς, μου είπε


Τέτοιες γιορτινές μέρες ήταν, θυμάμαι, που ο μικρανηψιός μου, ο Δημήτρης, θα ήταν, δεν θα ήταν τότε στα πέντε του χρόνια - μπορεί και λιγότερα- δεν θυμάμαι πια- μου ζήτησε να του πάρω ως δώρο ένα όπλο. Μια σταλιά, ο μπόμπιρας! Τον είχα βγάλει βόλτα και τον κρατούσα σφιχτά από το χεράκι του, χανόταν μες … Continue reading Θέλω να σκοτώσω τους κακούς, μου είπε

Το χαλασμένο τηλέφωνο.


Παλιά, σαν ήμουν παιδί, παίζαμε με την παρέα μου, ένα παιγνίδι, το χαλασμένο τηλέφωνο. Έτσι το λέγαμε. Καθόμασταν όλα τα παιδιά σε μια σειρά. Ο πρώτος στην σειρά, ο αρχηγός, ψιθύριζε στο αυτί του διπλανού του κάτι, μια λέξη μόνο. Εκείνος, την λέξη που άκουγε την ψιθύριζε στον δικό του διπλανό, αυτός με την σειρά … Continue reading Το χαλασμένο τηλέφωνο.

Μια ξεχωριστή καλημέρα!


  Στην άμμο σαν θα χτίζουμε όλοι κάστρα και τα βιβλία θαν’ στην άκρη πια κλειστά τότε παιδιά θα ξέρουμε πως ήρθε η ώρα η γεμάτη ξεγνοιασιά!   Το ποίημα από ένα παιδί της πέμπτης του δημοτικού    Τα Παιδιά ζωγραφίζουν και τραγουδάνε!! Τι πιό όμορφο! ‘Ολα τα παιδιά μας έχουν δικαίωμα στης ζωής τ’όνειρο! … Continue reading Μια ξεχωριστή καλημέρα!