Να’ ρθει η βροχή να σβήσει την δίψα!


pete turner photografer1

“Περίμενα καιρό, πολύν καιρό. Δεν είπα σε κανέναν λέξη. Δεν ήθελα κανένας να προσέξει ότι διψούσα κι ήθελα νερό. … Κι ήρθε από πάνου η εντολή να βρέξει.”

Παναγιώτης Κανελλόπουλος

blu

Κείνον ,  συλλογίστηκα τον άκουσε

ΚΙ άλλους τους ακούει, την εντολή την δίνει…μα αυτή η πολύτιμη βροχή δεν πέφτει κάτω.. σαν ναναι κλέφτες που την αρπάζουν πριν καν φτάσει στην γή..

’Αλλους,  όχι,  όχι ίσως, ακόμη..

Και είναι αυτοί που περιμένουν πολλοί… Διψούν και πεθαίνουν από την δίψα χρόνους και καιρούς τώρα.. Περιμένουν την βροχή, να τους δώσει το νερό να ζήσουν…Νερό  μ’ ανάσα, να η  ζωή!

Κάποτε, κάποτε  το γαλανόλευκο τ’ ουρανού σκιάζεται από βαρειά σύγνεφα.. γιομάτα βροχή.. Κι εκείνοι που περιμένουν στέκονται στα γόνατα , κοιτάν΄ κι  κι ελπίζουν.. μια σταγόνα της για μια ανάσα..

Μα  είναι που κλέφτης άνεμος  διώχνει τα σύγνεφα μακρυά από κεί …

Κι ύστερα;

“…Ύστερα τίποτα. Μήτε κατάρες πια και μήτε επευφημίες.

Μόνη μορφή ελευθερίας απόμεινε η σιωπή …

 

Τα πηγάδια στερέψαν –
αν έριχνες μια πέτρα χτυπούσε στην πέτρα, κι ο ήχος συνεχιζόταν
σ’ ένα ατελεύτητο βάθος ως την άλλη μεριά.

Κι αν κοιταζόσουν μέσα,
ένα μονάχο μάτι, σκοτεινό, χωρίς τσίνορα, σε κοιτούσε κατάματα,
κάνοντας κοίλο ολόκληρο το πρόσωπό σου σα μια ξέβαθη τρύπα…”

blu

Ετσι  τα μίλησε  ο ποιητής μας για  ..την δίψα.. Την  άλλη δίψα…Γιατί οι άνθρωποι διψάνε για πολλά.. Είναι που το νερό έχει και φέρνει πολλά από κείνα που χρειαζόμαστε, είναι που το νερό είναι η πηγή της ζωής! ..

Κι υπάρχουν εκατομμύρια άνθρωποι στον κόσμο μας που διψάνε για νερό, για την σταγόνα του, που πεθαίνουν  από την ελλειψή του.

Κι  είναι πολλοί πια που μιλάν και λεν’ πως  ο επόμενος πόλεμος θα γίνει για το νερό..

Ίσως, λέω , γιατί η έλλειψή του πρώτα  ξεραίνει τις  καρδιές, οι άνθρωποι  μετά, θεριά γινωμένα  με τον νου στερεμένο κι αυτόν, θα στραφούν ένας εναντίον του αλλουνού,  κι έπειτα,  τελευταία,  θ’ αποξεραθεί κι η  γη  .. και το είδος τ’ ανθρώπου  που  από το μέρος  ήταν κι είναι   θα ΄χει γυρίσει σ’ εκείνην πίσω…Χούν εις χούν..

Κι η ζωή θα συνεχισθεί …για τα  άλλα που θα ρθούν, μα  χωρίς τους ανθρώπους..

Αχ! Ναρθεί η βροχή να σβήσει την δίψα!!!

Κι αν δεν  ‘ρθεί;

Ε, λοιπόν! Δεν περιμένω !!!

Ας γίνουμε εμείς βροχή για τους διψασμένους!

blu

<

Advertisements