Στην αρχή ενός ακόμη φθινόπωρου


          .. και τα φυλλόδεντρα σκορπίζουν στον αγέρα και σκεπάζουν την γης..

   κείνη που κάποτε διάβαινες πάνωθέ τους

..  και σύ έφυγες μέρα άνοιξης για την “πέρα” χώρα

     “…τόσα φθινόπωρα και δε γνωρίσαμε ακόμα την ψυχή μας και ω συντριβή του  

                                ονείρου μας:

 μας έκλεισες όλους τους δρόμους για να μας ανοίξεις ένα μονοπάτι

                            στο άγνωστο…»*

 *Από τα χειρόγραφα του φθινόπωρου» του Τάσου Λειβαδίτη

Advertisements

Το μυστικό κλειδί


                Ερωτικό

i-8395

Δεν είμαι εγώ που τη ζωή σου 

ήρθα σαν ήλιος να φωτίσω:
το φως στα μάτια μου που λάμπει
δικό σου-και σ’το στέλνω πίσω! 

Του μαγικού του κόσμου αν έχω
ανοίξει διάπλατη τη θήρα,
το μυστικό χρυσό κλειδί της
από το χέρι σου το πήρα.

Κι αν απ’ τα βάθη ενός ληθάργου
βγήκα, σ’εσένα το χρωστάω,
σ’ εσένα τους χυμούς που νοιώθω,
τη νέα γλώσσα που μιλάω!

       

  Από τον Κώστα Ουράνη

Θα σας άρεσε να αγαπηθείτε έτσι;