2012: Πρωτοχρονιά μακρύ χειμώνα


fthinoporo-sti-rosia
The colour of the blossom amongst the snow is lost. At least let out your scent so folk know you’re here.

 

christmastreesanimatedape4

     Χτες,  μεσάνυχτα και ένα, μες στην σιωπηλή νυχτιά της πόλης που μένω, αχνακούστηκε το σφύριγμα  της σειρήνας ενός καραβιού κάπου στο βάθος του σκοτεινού ορίζοντα..

    Κάπου, ένα καράβι σήμαινε τον ερχομό του νέου έτους, τα άλλα μειναν’ να σωπαίνουν στο σκοτάδι..Πάνω στο  παλιό κάστρο της πόλης ένα δυο πυροτεχνήματα ανέμισαν στον ουρανό και σβήσανε στο λεπτό πριν καν λάμψουν..κι ΄έπειτα σιωπή..

     Ερημιά στην πόλη..και σιωπή.

     Έτσι, η κατά τα άλλα λαλίστατη και γλεντζέδικη  πόλη μου υποδέχτηκε τον νέο χρόνο..

    Εν σιωπή  ..Και  ήταν  η φωνή της  σιωπής τούτης που κανε μεγάλο κρότο μέσα μου.. Είναι ο χρόνος ο νέος που ξεκίνησε από τα μεσάνυχτα και κάτι,  αυτός που και  σηματοδοτεί την αρχή ενός μακρύ χειμώνα για τούτο τον τόπο και για μας που ζούμε σ’ αυτόν.. Έτσι λένε οι επαΐοντες και αυτοί που μας σύρανε ως εδώ.. 

  Ανεμική η σιγολαλιά του Προέδρου της Δημοκρατίας την επομένη.. “ Σαν να διέκρινα μια αχνή ελπίδα στο ύφος του τεχνοκράτη”..είπε..εννοώντας τον πρωθυπουργό της χώρας που ώρισαν οι άλλοι..“Κι όταν ένας τεχνοκράτης αφήνει να διακριθεί ένα χνάρι ελπίδας”..πρόσθεσε μετά… “κάτι λέει αυτό”…. . έτσι προσπαθώντας  μέσα στον ψίθυρο και αναμεσίς των σιωπών του,  να δώσει ένα στίγμα ελπίδας και σε μας τους άλλους , τους αποκάτω από τα ψηλά.. “.. Ίσως, να υπάρχει ελπίς..ήταν το μήνυμα ..

     Λίγο μετά,  στις μεστές ώρες της μέρας της Πρωτοχρονιάς μια γυναίκα απέναντί  μου- κει που μιλάγαμε πάνω στα δύσκολα και στα δυσοίωνα πράγματα των καιρών  στον τόπο μας – γύρισε και μου είπε αυτή την κουβέντα φεύγοντας..

Από τούτο τον καιρό και στον καιρό που θαρθεί  ο καθένας μόνος του θάναι και μαζί με όλους τους άλλους κάτω από το ίδιο βάρος, μα ο καθένας μοναχός..”

         Και έμεινε η κουβέντα της, στην σκέψη μου να φέρνει τον χιονιά να σκεπάζει τα πάντα κάτω από το λευκό του στρώμα.. κι ήρθε και θυμήθηκα τα λόγια ενός φινλανδέζικου χριστουγεννιάτικου τραγουδιού, σαν πως το άκουσα σε αυτό το video..

“ Το χρώμα του ανθού αναμεσίς του χιονιού έχει χαθεί

τουλάχιστον, άσε απέξω το άρωμά σου,

ώστε φίλε, να ξέρω ότι είσαι εδώ..”

xrxinatrpoikx7

Στο ξημέρωμα του μακρύ χειμώνα  που μας περιμένει, στο χέρι μας είναι πιστεύω, να’μαστε αντάμα και όχι ο καθείς μοναχός.

        Κι είναι αυτό που εύχομαι σε όλους μας τούτη την χρονιά.. Πάνω από όλα υγεία και μαζί ας  απλώσουμε ο ένας στον άλλον τα χέρια για τα δύσκολα που θαρθούν .. και ο χειμώνας όσο μακρύς και νάναι θα περάσει..Και τ’ αρώματα που θα αφήσουμε έτσι  ενωμένοι και ανασαίνοντας στην βαρυχειμωνιά θάναι τόσο δυνατά που θα φτειάξουν μετά την πιο όμορφη Άνοιξη.

Καλή χρονιά σε όλους!

Με την αγάπη μου.

Advertisements

Παραμονή, Πρωτοχρονιά επί θύραις!!!


002qn3

 

Μια Καλή Χρονιά εύχομαι νάναι  για τον καθένα σας η Νέα χρονιά που ξημερώνει σε λίγο!!!

Και, Καλοτάξιδοι!!

christmas_clipart_01

Μες στις δύσκολες μέρες που ζούμε , όχι μόνο ως πολίτες αυτής της χώρας μα και του Κόσμου ολάκερου,

και στις δυσκολότερες μέρες που, μου φαίνεται, θαρθούν,

ας    κ ρ α τ ά μ ε

την Αγάπη, την χαρά, την φιλία, την εμπιστοσύνη, την ανθρωπιά στην κάθε στιγμή μας σε σχέση με τον εαυτόν μας και τους άλλους!!

Μπόρα είναι όλα τ’ άλλα και θα περάσουν!

ας  κ ρ α τ ά μ ε

εκείνα που έχουν αληθινή αξία για μας,

εκείνα που μας μένουν

εκείνα που δίνουν νόημα στην ζωή μας , στην καθε μέρα μας,

ας  κ ρ α τ ά μ ε

τον εαυτόν μας παρόντα στην κάθε στιγμή που ζούμε και πορευόμαστε στην Νέα Χρονιά!

ας  κ ρ α τ ά μ ε

ο ένας το χέρι του άλλου, δίνοντας πρώτα το δικό μας..

Ας δώσουμε στον άλλον δίπλα μας εκείνο που θα θέλαμε να μας δώσουν

Ας μην κ ρ α τ ά μ ε  για το μετά και το εφ’ όσον, το αύριο και το εφ’ όσον μπορεί να μην έλθουν ποτέ..

Ας είναι η Νέα χρονιά που ξημερώνει σε λίγες ώρες

ΤΟ ΔΙΚΟ ΣΑΣ ΅ΤΩΡΑ” ΣΤΗΝ ΖΩΗ.

Χρόνια πολλά σε όλους!!!

bow_kiss

Με την αγάπη μου!

Καλή χρονιά!


                    Το 2008 ξημέρωσε.

          Στην αυγή του κιόλας, αλλού γιορτάζανε τον ερχομό του με δοξασίες um-nye και λειτουργίες, με χορούς κυκλοτερείς και άλλους, με πολύχρωμα μπαλόνια  και λαμπιόνια, με αγκαλιές χαράς και φιλιά και, αλλού ούτε που τον πήρανε χαμπάρι χορεύοντας χορούς πολεμικούς, με τις βόμβες και τα πολυβόλα να αστραποβολάνε στολίζοντας το ξημέρωμά του, με το αιματένιο κόκκινο να ραίνει τον ορίζοντα, την πείνα και τον πόνο να στέκονται φρουροί του.

«Ω! αυτός ο κόσμος ο μικρός, ο μέγας», που’ λεγε και ο ποιητής.

            Για όλους εμάς που ζούμε σε τόπο ειρηνικό, προστατευμένο, πούχουμε ή μπορούμε εν δυνάμει να’ χουμε τα τραπέζια μας ντυμένα, την φιλία, την αγάπη και την γειτονία μέσα και έξω από την πόρτα μας,  ας τον διαφυλάξουμε και τούτη την χρονιά γιαυτήν και τις άλλες χρονιές, όπως μπορούμε και όσο μπορούμε.   
        Και, λέω, ας στείλουμε κομμάτι από την ελπίδα μας και την προσοχή μας  εκεί, όπου αλλού, άλλοι,σαν όλους εμάς, δεν έχουνε την τύχη αυτή.

Καλή χρονιά σ’ όλους!