Στην τρίτη ημέρα μετά την Πρώτη του 2010..


um-nye

         Η Πρωτοχρονιά του 2010 πέρασε κιόλας! Ανεπιστρεπτί!

        Στην τρίτη μέρα του νέου χρόνου, ημέρα Κυριακή,  και στην ξεπνοή της να μ’αφήνει με ένα βάρος στην ψυχή..

        Δεν είναι που τόσα πολλά άσχημα, αποτρόπαια κι άλλα τόσα τραγικά συνέβησαν και συμβαίνουν ανά τον Κόσμο, πριν καλά καλά σβήσουν οι λάμψεις από τα πολύχωμα βεγγαλικά π’ αστροποβολούσαν στους ουρανούς των προνομιούχων Κοινωνιών..

         Μα, ούτε και για τα άλλα τ’ άνομα, τα σκοτεινά που γίνονταν ανά τον Κόσμο στις σκιές αναμεσίς της λάμψης των ηλεκτρικών στην νύχτα  αυτών των ημερών..

        Ούτε για τα άλλα, τ’ άσχημα που γίνονταν τέτοιες μέρες στις χώρες εκείνες που δεν γνώρισαν καν τέτοιες γιορτές κι ανάσες από την καθημερινότητα, σαν πως εμείς τις απολαμβάνουμε εμείς οι προνομιούχοι, οι τυχεροί..

          Για όλα αυτά μα κι γι’ άλλα ακόμη, σφάλισα κείνες τις ημέρες και τις ώρες τα μάτια και τ’αυτιά μου, ίσα για να μπορέσω να χαρώ τις γιορτές. Ναι, αυτό έκανα!. Είναι, έπειτα κι η γνώση που δεν μπορώ να κάνω τίποτε ή σχεδόν τίποτε γιαυτά όλα..Συνέβαιναν, συμβαίνουν και θα συμβαίνουν..

blu

           Όμως, ήρθε η τρίτη μέρα, τούτη η μέρα που σβήνει σε λίγο..

           Κι είναι σήμερα, την τρίτη ημέρα μετά την Πρώτη του 2010, π’ άκουσα καιkakaounakis1-thumb-medium διάβασα πως ο Κακαουνάκης που μας “έφυγε” τις προάλλες, ίσως, δεν “έφυγε” γιατί ήταν η ώρα του να φύγει ..

        Μα γιατί, κατά πως δείχνουν τα πράγματα, γίνηκαν σοβαρά λάθη και πλημμέλειες από τους θεράποντες ιατρούς του, πέρα στης Κρήτης το Νοσοκομείο όπου νοσηλευόταν..

         Οχι σε αυτό το Νοσοκομείο που ξεψύχησε! Οχι, δεν μιλάω γιαυτό. Για το άλλο, για  το προηγούμενο, λέω, όπου ήταν πριν ο Κακαουνάκης νοσηλευόμενος και που από κείνο τον ξαποστείλαν στο τελικό, σαν είδαν πως ήταν ήδη αργά για κείνον.. Να μην φορτωθούν και την ευθύνη.. Καίγαν, μάλλον, τα παντζάκια τους!  Συνηθισμένα πράγματα στην Ελλάδα, και τα πρώτα και τα τελευταία, θα μου πείτε. Είναι έτσι;

          Α! βρε  Νικόλα Κακαουνάκη, φωνακλά κι αντάρτη! Λες και σε αυτήν την περίπτωση που άλλοι βάλαν τα χεράκια τους να σε ξαποστείλουν μια ώρα αρχίτερα, σαν πως τ’ακούω, λες,- σε ρωτάω- να ισχύει ακόμη εκείνο που πίστευες σαν έλεγες κάποτε που σ’ άκουσα να λες..

         Πως ήρθε, δηλαδή,  η ώρα που Εκείνος στο μεγάλο το κομπιούτερ πάτησε το end- τέλος; Και πως το πάτησε το πλήκτρο για να σου δώσει το τέλος,  με αυτόν τον τρόπο;

           Να δείτε πως τον είχα ακούσει τον ίδιον, κάποτε, να το λέει αυτό, για να καταλάβετε τι εννοώ:

           Υπάρχει- έλεγε ο Νίκος ο Κακαουνάκης- όπως το θυμάμαι, σας το λέω- ενα μεγάλο κομπιούτερ κάπου, εννοώντας τον Θεό. Εκεί, μες στην μνήμη του είναι ο καθένας μας και που έχει το δικό του ξεχωριστό και μοναδικό δακτυλικό αποτύπωμα. Κάποια στιγμή Εκείνος πατάει το enter και ερχόμαστε εδώ όπου και μένουμε μέχρις να πατήσει το  end. Και έως εκεί . Μετα το end, τίποτα!.

          Ε! Λοιπόν! Δεν είναι γιατί πέθανε ο Κακαουνάκης ο Νίκος- οχι οτι δεν λυπήθηκα- αλλά  αυτό το τελευταίο που άκουσα για τις φημολογούμενες ιατρικές πλημμέλλειες , για τα ιατρικά σοβαρά σφάλματα, για τις μηνύσεις που κατατίθεντο ενόσω η σορός του ήταν άταφη ακόμη, για το οτι αυτός ο άνθρωπος, ο πολίτης αυτής της χώρας, της χώρας μου, μπορεί να είναι ένας αναμεταξύ κι άλλων που “φέυγουν” έτσι..

          Ε! Λοιπόν! Γιαυτό με γνοιάζει!. Και πολύ μάλιστα! Και δεν εννοώ να συνηθίσω σε τέτοια κι άλλα τέτοια. Φτάνει! Εως εδώ!

          Και σ’αυτό του Κακαουνάκη, αν έγιναν, όντως, αυτά, μπορώ, μπορούμε ως πολίτες αυτής της χώρας να κάνουμε κάτι! Και οφείλουμε να το κάνουμε! Για να μην ξανασυμβούν άλλα τέτοια ή παρόμοια! ‘Εως εδώ και  μη παρέκει!

blu          Κι είναι σήμερα π’ άκουσα και διάβασα και τ’αλλο, οτι τέσσαρα πτώματα ανθρώπων  ξεβράστηκαν από την Θρακική την θάλασσά μας.   

           Κι ήτανε, λέει, που τα βρήκανε τυχαία ψαράδες και περαστικοί στις ακτές, σαν ξημέρωσε η τρίτη μέρα μετά την Πρώτη του 2010. Λαθρομετανάστες, είπανε!

         Δυο νέοι άντρες, δυο νέες γυναίκες..Χωρίς άλλα στοιχεία..Κανείς τους δεν είχε πάνω του..Γυμνοί, μισόγυμνοι βρεθήκαν όλοι τους.. Δεν ξέρουμε ούτε τα ονόματά τους, οχι ο, τι δεν είχε ο καθένας τους. Και όνομα είχαν και επώνυμο και μάνα και πατέρα ο καθένας τους!.

          Και, είμαι βέβαιη, κάποιος κάπου θα περιμένει ..κάποια είδηση από κάποιον από αυτούς..Μάταια..Ισως και να γιόρταζε την ημέρα της Πρωτοχρονιάς αυτός ο κάποιος. Που νάξερε! Οτι ο ανθρωπός του, κείνες τις ώρες, βολόδερνε στα παγωμένα τα κύματα του θρακικού πελάγους της Ελλάδας μας!

         Και, ίσως,  αυτός ο κάποιος που’μεινε πίσω, να μην μάθει ποτε τι συνέβη στον ανθρωπό του! Και θα μένει περιμένοντας…! Και μόνο που το σκέφτομαι, θαμπώνουν τα μάτια μου..

        Δεν είναι που τους ήξερα..Οχι. Συνάνθρωποί μας ήταν και αυτοί σαν πως είναι και άλλοι. Γι αυτό με γνοιάζει! Δεν φτάνει αυτό;

      Κι είναι που δεν είναι οι μοναδικοί… Εν μέσω πληθώρας άλλων ανωνύμων νεκρών κι αυτοί!  Κι είναι που είναι πρόσφυγες; Αυτό δεν αρκεί;

         Και γιαυτό με γνοιάζει!

     Κι είναι που ήρθανε τα τέσσαρα τα πτώματα και προστεθήκαν στην ατέλειωτη την σειρά των άλλων σαν κι αυτούς…Λαθρομετανάστες, σου λέει…Γιόμισαν οι θάλασσες και οι ακτές μας από τα κουφάρια τους, αντρών τε γυναικών και παιδιών, μωρών ακόμη!

     Είναι το ανθρώπινο το δουλεμπόριο, από την μια!

     Είναι η ανάγκη τους για την ίδια την ζωή, ή και για καλύτερη, ίσως ζωή, από την άλλη!

      Και όλο αυτό με γνοιάζει, σαν που χτυπάει από χρόνια τώρα την πόρτα μου!

   Είναι και οι άλλοι, σαν κι αυτούς, οι άλλοι, οι τυχεροί που  τα κατάφεραν να φτάσουνJune_1_migrants_1_72308 ζωντανοί στην χωρα μας, στην γή τους της επαγγελίας!

 Εκεί, αυτό είναι που με γνοιάζει! Και με παραγνοιάζει! Γιόμισε ο τόπος μας, τα νησιά μας, τα βουνά μας από περιπλανώμενους άσιτους, διωκόμενους, άρρωστους, ταλαιπωρημένους ανθρώπους! Και, κάποιους άλλους, ίσως, κρυμμένους κάτω από την φορεσιά του πρόσφυγα ή του μετανάστη του οικονομικού!

   Ανώνυμοι άνθρωποι όλοι τους, ξένοι κι ανύπαρκτοι, επισήμως για το Κράτος! Μα και που όλοι αυτοί, όσο πάνε και γίνονται πιό πολλοί κι από τους ντόπιους!

   Μπας και δεν θα μιλάμε σε λίγο για Ελληνόφωνα Αιγιοπελαγίτικα νησιά;

  Μα είναι και οι άλλοι τόσοι που δουλεύουν παράνομα εδώ, κρυφά, όπως και όπου βρούν…Ανέλεγκτη η κατάσταση αυτή!

  Και όλο αυτό που βλέπω, με γνοιάζει!

 Πρέπει να γίνει κάτι για όλο αυτό!Έπρεπε να είχε γίνει από χρόνια! Και δεν έγινε! Έως εδώ και μη παρέκει!  Να γίνει  Τώρα!!! Κι αν δεν γίνει, να κάνω, να κάνουμε κάτι.Το οφείλω, το οφείλουμε  στον τόπο μας, τουλάχιστον!

blu

  Μέχρι να γράψω τούτες τις αράδες, η τρίτη ημέρα μετά την Πρώτη του 2010, εξέπνευσε… Κι όσο τις έγραφα, άκουα κι άλλα..πχ για βασάνους κρατουμένων από τις Αστυνομικές μας Αρχές. Πως να μην βουλιάζει η ψυχή μου;..

                   Γιατί όλα τούτα με γνοιάζουν και με πονάνε!

Καλό ξημέρωμα της τετάρτης ημέρας μετά την τρίτη..του 2010!

Καλό ξημέρωμα σε όλους!!!

Σε ντόπιους και αλλοδαπούς, επώνυμους και ανώνυμους

αυτού του τόπου!

3790

Advertisements

20/6 : Παγκόσμια Ημέρα Προσφύγων


    Ας θυμηθούμε, ας μνημονεύσουμε, ας βοηθήσουμε……..

    Η Παγκόσμια Ημέρα Προσφύγων καθιερώθηκε για πρώτη φορά με απόφαση της Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ στις 4 Δεκεμβρίου του 2000 και άρχισε να εορτάζεται από το 2001 με αφορμή τα 50 έτη από την υπογραφή της συνθήκης της Γενεύης για τους πρόσφυγες. Στα 57 χρόνια της ύπαρξής της, η Ύπατη Αρμοστεία έχει βοηθήσει πάνω από 50 εκατομμύρια ανθρώπους και για τις προσπάθειές της αυτές έχει τιμηθεί δύο φορές με το Βραβείο Νόμπελ Ειρήνης.

hands-10

http://www.sansimera.gr/archive/worldays/show.php?id=42

«Κύριο έργο της Ύπατης Αρμοστείας του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες είναι η προστασία περίπου 20 εκατομμυρίων ξεριζωμένων ανθρώπων. Η Υ.Α. επιτελεί το έργο αυτό με πολλούς τρόπους. Έχοντας ως κύριο εργαλείο της τη Σύμβαση της Γενεύης του 1951 για τους Πρόσφυγες, εξασφαλίζει αφενός τα βασικά ανθρώπινα δικαιώματα ευάλωτων ανθρώπων και αφετέρου πως οι πρόσφυγες δεν θα επαναπροωθηθούν χωρίς τη θέληση τους σε μία χώρα όπου θα υποστούν διώξεις. Μακροπρόθεσμα, η Υ.Α. βοηθά πρόσφυγες να επιστρέψουν στις εστίες τους, να ενταχθούν στις χώρες ασύλου ή να επανεγκατασταθούν σε τρίτες χώρες. Επίσης, αξιοποιώντας ένα παγκόσμιο δίκτυο γραφείων, επιδιώκει να καλύψει άμεσα τις βασικές ανάγκες για καταφύγιο, τροφή, νερό και ιατροφαρμακευτική περίθαλψη που προκύπτουν μετά από κάθε προσφυγική κρίση» http://www.unhcr.gr/protect.htm

16

Main_Protect

 

 

Εκδηλώσεις στην Ελλάδα, με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Προσφύγων: http://www.enet.gr/online/online_text/c=112,id=43282240

Για κείνους που ενδιαφέρονται κάπως περισσότερο:

Το Ελληνικό πλαίσιο προστασίας των προσφύγων, των αιτούντων άσυλο και των ανιθαγενών  http://www.unhcr.gr/events.htm

Σύμβαση της Γενεύης του 1951 για το Καθεστώς των Προσφύγων και Πρωτόκολλο Νέας Υόρκης του 1967, όπως κυρώθηκε με το ν.δ. 3989 της 19/26 Σεπτεμβρίου 1959 : περί κυρώσεως της πολυμερούς Συμβάσεως περί της Νομικής Καταστάσεως των
Προσφύγων (ΦΕΚ Α’ 01):

http://hosting01.vivodinet.gr/unhcr/protect/files/UNHCR%20CONVENTIONS%20AND%20STATUTE/1951_CONVENTION.pdf