José Ángel Buesa: Poema De La Despedida


… But speechless was our love, and with veils has it been veiled,
Yet now it cries aloud unto you, and would stand revealed before you.
And ever has it been that love knows not it’s depth until the hour of separation”

                                                       Khalil Gibran

Το ποίημα του αποχαιρετισμού

Tom-Thomson-The-Jack-Pine-1916–17_thumb.jpg
» The Jack Pine» πίνακας του Καναδού ζωγράφου Tom Thomson

Σου λέω αντίο αν και ίσως ακόμη σε αγαπώ

Ίσως δεν θα σε ξεχάσω … Αλλά σου  λέω αντίο

Δεν ξέρω αν με αγάπησες … Δεν ξέρω αν σ’ αγάπησα

Ή ίσως και οι δύο αγαπηθήκαμε πάρα πολύ.

butft3

Αυτή την θλιβερή και παθιασμένη και τρελή αγάπη,

Την έσπειρα στην ψυχή μου για να σε αγαπώ.

Δεν ξέρω αν σ’ αγάπησα πολύή αν σ’ αγάπησα λίγο,

Αλλά εκείνο που ξέρω είναι ότι ποτέ δεν θα αγαπήσω έτσι ξανά.

butft3

Απέμεινε το χαμόγελό σου να κοιμάται στη μνήμη μου-

Και η καρδιά μου μου λέει ότι δεν θα σε ξεχάσω ποτέ .

Αλλά μένοντας μόνοςΞέροντας ότι σε χάνω

Μπορεί ν‘ αρχίσω να σε αγαπώ, όπως ποτέ δεν σε αγάπησα.

butft3

Σου λέω αντίο και ίσως με αυτόν τον αποχαιρετισμό

Το πιο ωραίο όνειρό μου πεθαίνει μέσα μου.

Αλλά σου λέω αντίο για πάντα

Ακόμη κι αν σε  όλη μου την ζωή  θα συνεχίσω να σε σκέφτομαι.

pen1

‘Ένα ποίημα του José Ángel Buesa

σε δική μου μετάφραση 

Poema De La Despedida 

Te digo adiós, y acaso te quiero todavía.

Quizá no he de olvidarte, pero te digo adiós.

No sé si me quisiste… No sé si te quería…

O tal vez nos quisimos demasiado los dos.

.

Este cariño triste, y apasionado, y loco,

me lo sembré en el alma para quererte a ti.

No sé si te amé mucho… no sé si te amé poco;

pero sí sé que nunca volveré a amar así.

.

Me queda tu sonrisa dormida en mi recuerdo,

y el corazón me dice que no te olvidaré;

pero, al quedarme solo, sabiendo que te pierdo,

tal vez empiezo a amarte como jamás te amé.

.

Te digo adiós, y acaso, con esta despedida,

mi más hermoso sueño muere dentro de mí

Pero te digo adiós, para toda la vida,

aunque toda la vida siga pensando en ti.

1. blu

Λένε πως στις γιορτές, ή λίγο πριν από αυτές, να, σαν στις γιορτινές μέρες που είναι να ζήσουμε σε λίγο, πολλά είναι τα ζευγάρια που χωρίζουν.. Είναι τέτοια η ώρα που ο ένας από τους δυο, συνήθως, είναι που το αποφασίζει..Γιατί η τέτοια ώρα;

Δεν ξέρω να σας απαντήσω..Να υποθέσω ίσως, μπορώ..Ίσως, λέω, επειδή τα Χριστούγεννα είναι μέρες αγάπης, είναι η γιορτή της Αγάπης, το σύμβολο της πραγμάτωσης της προσδοκίας της για ό,τι αυτή σημαίνει για τον καθένα, κι απόκοντα η Πρωτοχρονιά, το σύμβολο μιας νέας αρχής..

Κι όταν, λέω τώρα,  από μέσα σου η ψυχή σου δεν γιορτάζει την αγάπη μες στην σχέση που έχεις, όταν η σχέση με τον (την) σύντροφό σου πάσχει, τότε την ώρα τούτη, αυτό το συναίσθημα της αποξένωσης από κείνον- εκείνη, μπορεί να γίνεται πιο οξύ, ανυπόφορο σχεδόν..Η στέρηση της προσδοκίας για την αγάπη, ανάγκη φυγής. Μπορεί, ίσως,  και ο ίδιος ο φόβος της αγάπης να φέρει την φυγή..Ίσως, κι η ανάγκη για μια νέα αρχή στην ζωή με την Πρωτοχρονιά, να επιτάσσει τον χωρισμό. ..

Θυμάμαι, τώρα, ένα ξημέρωμα Πρωτοχρονιάς, πριν κάποια χρόνια όταν η παιδική μου φίλη με ξύπνησε με το τηλεφώνημά της..Ήταν πνιγμένη στα δάκρυα. Ο φίλος της, της είχε ανακοινώσει οτι ήθελε να χωρίσουν πριν το ξημέρωμα της Πρωτοχρονιάς, ακριβώς  λίγο πριν τα μεσάνυχτα της αλλαγής του Χρόνου..Και εκείνη, ήταν ανυποψίαστη..

Πρώτη φορά, σκέπτομαι, στα χρόνια που γνωριζόμασταν από παιδιά, την άκουσα να κλαίει και ταράχτηκα πολύ .. Εκείνη, από τις δυό μας, ήταν πάντα η συγκρατημένη, η υπομονετική, η ήρεμη και νηφάλια, ενώ εγώ, αντίθετα με εκείνη, ήμουν η εκρηκτική στην δράση και την αντίδραση..Να κάνει κάποιος την φίλη μου να κλαίει; Αντέδρασα και έδρασα ανάλογα και τότε…. 

Ακόμη και σήμερα, δεν πιστεύω οτι η ανυποψία της είχε να κάνει με το αν η σχέση τους ήταν καλή ή με πρόβλημα αλλά με το ότι δεν είχε καν καταλάβει οτι ο σύντροφός της ήταν ικανός να φερθεί έτσι σκληρόκαρδα, γαϊδουρινά πως λένε..Όχι, οτι μου φταίει σε τίποτε το ζώο..Καλύτερο είναι από πολλούς ανθρώπους και με σαφέστερα μεγαλύτερη κατανόηση για τον άνθρωπο από κάτι ανθρώπους στις σχέσεις τους με τους άλλους..

Παρασύρθηκα… 

Εύχομαι σε όλους σας νάναι γιορτή Αγάπης, οι άγιες μέρες που μας έρχονται..Κι αν στην σχέση σας αμφιβάλλετε για τον εαυτόν σας ή για τον άλλον, δώστε του αγάπη κι ας μην σας περισσεύει…. Η Αγάπη δεν είναι μόνον γιορτή..

ούτε βέβαια πείραμα για να φανεί το βάθος της..

Advertisements

“Μηδέν άγαν”


Κρατίστην εἶναι δημοκρατίαν τὴν μήτε πλουσίους ἄγαν, μήτε πένητας ἔχουσαν πολίτας.”

Οτι η πιο ισχυρή δημοκρατία είναι εκείνη η οποία δεν έχει ούτε υπερβολικά πλουσίους, ούτε πτωχούς πολίτες”

Θαλής ο Μιλήσιος  (περ 630/635 π.Χ. – 543 π.Χ.)

forgetMeNotSmall

Οἱ γὰρ κατ’ ἐκεῖνον τὸν χρόνον τὴν πόλιν διοικοῦντες κατεστήσαντο πολιτείαν οὐκ ὀνόματι μὲν τῷ κοινοτάτῳ καὶ πραοτάτῳ προσαγορευομένην, ἐπὶ δὲ τῶν πράξεων οὐ τοιαύτην τοῖς ἐντυγχάνουσι φαινομένην, οὐδ’ ἣ τοῦτον τὸν τρόπον ἐπαίδευε τοὺς πολίτας ὥσθ’ ἡγεῖσθαι τὴν μὲν ἀκολασίαν δημοκρατίαν, τὴν δὲ παρανομίαν ἐλευθερίαν, τὴν δὲ παρρησίαν ἰσονομίαν, τὴν δ’ ἐξουσίαν τοῦ ταῦτα ποιεῖν εὐδαιμονίαν, ἀλλὰ μισοῦσα καὶ κολάζουσα τοὺς τοιούτους βελτίους καὶ σωφρονεστέρους ἅπαντας τοὺς πολίτας ἐποίησεν.»

«Διότι εκείνοι που διοικούσαν την πόλη τότε (ενν. στην εποχή του Σόλωνα και του Κλεισθένη), δεν δημιούργησαν ένα πολίτευμα το οποίο μόνο κατ’ όνομα να θεωρείται το πιο φιλελεύθερο και το πιο πράο από όλα, ενώ στην πράξη να εμφανίζεται διαφορετικό σε όσους το ζουν· ούτε ένα πολίτευμα που να εκπαιδεύει τους πολίτες έτσι ώστε να θεωρούν δημοκρατία την ασυδοσία, ελευθερία την παρανομία, ισονομία την αναίδεια και ευδαιμονία την εξουσία του καθενός να κάνει ό,τι θέλει, αλλά ένα πολίτευμα το οποίο, δείχνοντας την απέχθειά του για όσους τα έκαναν αυτά και τιμωρώντας τους, έκανε όλους τους πολίτες καλύτερους και πιο μυαλωμένους.»

Ισοκράτης (436 π.Χ-338 π.Χ. )

blu Είναι που αυτό τον καιρό έχω σταθεί για μια ακόμη φορά σ’αυτές τις γνωστές, πολυ-ειπωμένες φράσεις..Ησαν φράσεις – οδηγοί ενός από τους σπουδαιότερους πολιτισμούς του Κόσμου, σκέπτομαι

Τι κρίμα, που δεν έγιναν οδηγοί και για την δημοκρατία μας..Μια Πολιτεία των άκρων..αυτό είναι η χώρα μου εδώ και πολύ πολύ καιρό..που κι αυτά τα υπερέβη

Και λυπάμαι

Γιατί η ‘Ώρα του παρακειμένου  χρόνου για την Δημοκρατία μας ήνεγκεν και παρέρχεται αν δεν παρήλθε ήδη, θαρρώ…κι ο υπερσυντέλικος  ως επί θύραις..

Και, ύστερα απομένει, λέω, το της τηρήσεως μέτρον  του…

διηγώντας τα σαν κλαίς…ας είναι εν μέτρω..

blu

gmail_52 Μηδέν άγαν”Αυτή ήταν η μια από τις φράσεις που ήταν γραμμένη στο Πρόναο του Ναού του Απόλλωνος στους Δελφούς..Σημαίνει “ Τίποτε το υπερβολικόν” Ήταν για τους αρχαίους μας προγόνους η πεμπτουσία του κάλλους, το μέτρο, η χρυσή τομή αναμεσίς των άκρων..Και αν , αναρωτιέστε για την άλλη φράση..να πω οτι αυτή  ήταν το “ Γνώθι σεαυτόν”

blu

Έχω ανάγκη να το ακούσω απόψε..

  Πού’ σαι Γ. Ρίτσε..Να κραυγάσουμε ξανά τον λόγο σου ..

.Ίσως ξυπνήσουν οι κοιμισμένοι..

Μοιραίο λάθος


«Η αγάπη είναι πολύ νέα για να γνωρίζει τι είν’ η συνείδηση. Αλλά ποιος δε ξέρει πως η συνείδηση γεννιέται απ’ την αγάπη; «

Σαίξπηρ

Vicente Romero Redondo 1956 - Spanish Figurative painter - Tutt'Art@ (32)
    
               “Τι είναι κόλαση; Σκέφτηκα πολλές φορές.  
   Στο τέλος είπα πως είν' ο πόνος του να μην μπορείς ν’ αγαπάς”

                                                          Ντοστογιέφσκι