José Ángel Buesa: Poema De La Despedida


… But speechless was our love, and with veils has it been veiled,
Yet now it cries aloud unto you, and would stand revealed before you.
And ever has it been that love knows not it’s depth until the hour of separation”

                                                       Khalil Gibran

Το ποίημα του αποχαιρετισμού

Tom-Thomson-The-Jack-Pine-1916–17_thumb.jpg
» The Jack Pine» πίνακας του Καναδού ζωγράφου Tom Thomson

Σου λέω αντίο αν και ίσως ακόμη σε αγαπώ

Ίσως δεν θα σε ξεχάσω … Αλλά σου  λέω αντίο

Δεν ξέρω αν με αγάπησες … Δεν ξέρω αν σ’ αγάπησα

Ή ίσως και οι δύο αγαπηθήκαμε πάρα πολύ.

butft3

Αυτή την θλιβερή και παθιασμένη και τρελή αγάπη,

Την έσπειρα στην ψυχή μου για να σε αγαπώ.

Δεν ξέρω αν σ’ αγάπησα πολύή αν σ’ αγάπησα λίγο,

Αλλά εκείνο που ξέρω είναι ότι ποτέ δεν θα αγαπήσω έτσι ξανά.

butft3

Απέμεινε το χαμόγελό σου να κοιμάται στη μνήμη μου-

Και η καρδιά μου μου λέει ότι δεν θα σε ξεχάσω ποτέ .

Αλλά μένοντας μόνοςΞέροντας ότι σε χάνω

Μπορεί ν‘ αρχίσω να σε αγαπώ, όπως ποτέ δεν σε αγάπησα.

butft3

Σου λέω αντίο και ίσως με αυτόν τον αποχαιρετισμό

Το πιο ωραίο όνειρό μου πεθαίνει μέσα μου.

Αλλά σου λέω αντίο για πάντα

Ακόμη κι αν σε  όλη μου την ζωή  θα συνεχίσω να σε σκέφτομαι.

pen1

‘Ένα ποίημα του José Ángel Buesa

σε δική μου μετάφραση 

Poema De La Despedida 

Te digo adiós, y acaso te quiero todavía.

Quizá no he de olvidarte, pero te digo adiós.

No sé si me quisiste… No sé si te quería…

O tal vez nos quisimos demasiado los dos.

.

Este cariño triste, y apasionado, y loco,

me lo sembré en el alma para quererte a ti.

No sé si te amé mucho… no sé si te amé poco;

pero sí sé que nunca volveré a amar así.

.

Me queda tu sonrisa dormida en mi recuerdo,

y el corazón me dice que no te olvidaré;

pero, al quedarme solo, sabiendo que te pierdo,

tal vez empiezo a amarte como jamás te amé.

.

Te digo adiós, y acaso, con esta despedida,

mi más hermoso sueño muere dentro de mí

Pero te digo adiós, para toda la vida,

aunque toda la vida siga pensando en ti.

1. blu

Λένε πως στις γιορτές, ή λίγο πριν από αυτές, να, σαν στις γιορτινές μέρες που είναι να ζήσουμε σε λίγο, πολλά είναι τα ζευγάρια που χωρίζουν.. Είναι τέτοια η ώρα που ο ένας από τους δυο, συνήθως, είναι που το αποφασίζει..Γιατί η τέτοια ώρα;

Δεν ξέρω να σας απαντήσω..Να υποθέσω ίσως, μπορώ..Ίσως, λέω, επειδή τα Χριστούγεννα είναι μέρες αγάπης, είναι η γιορτή της Αγάπης, το σύμβολο της πραγμάτωσης της προσδοκίας της για ό,τι αυτή σημαίνει για τον καθένα, κι απόκοντα η Πρωτοχρονιά, το σύμβολο μιας νέας αρχής..

Κι όταν, λέω τώρα,  από μέσα σου η ψυχή σου δεν γιορτάζει την αγάπη μες στην σχέση που έχεις, όταν η σχέση με τον (την) σύντροφό σου πάσχει, τότε την ώρα τούτη, αυτό το συναίσθημα της αποξένωσης από κείνον- εκείνη, μπορεί να γίνεται πιο οξύ, ανυπόφορο σχεδόν..Η στέρηση της προσδοκίας για την αγάπη, ανάγκη φυγής. Μπορεί, ίσως,  και ο ίδιος ο φόβος της αγάπης να φέρει την φυγή..Ίσως, κι η ανάγκη για μια νέα αρχή στην ζωή με την Πρωτοχρονιά, να επιτάσσει τον χωρισμό. ..

Θυμάμαι, τώρα, ένα ξημέρωμα Πρωτοχρονιάς, πριν κάποια χρόνια όταν η παιδική μου φίλη με ξύπνησε με το τηλεφώνημά της..Ήταν πνιγμένη στα δάκρυα. Ο φίλος της, της είχε ανακοινώσει οτι ήθελε να χωρίσουν πριν το ξημέρωμα της Πρωτοχρονιάς, ακριβώς  λίγο πριν τα μεσάνυχτα της αλλαγής του Χρόνου..Και εκείνη, ήταν ανυποψίαστη..

Πρώτη φορά, σκέπτομαι, στα χρόνια που γνωριζόμασταν από παιδιά, την άκουσα να κλαίει και ταράχτηκα πολύ .. Εκείνη, από τις δυό μας, ήταν πάντα η συγκρατημένη, η υπομονετική, η ήρεμη και νηφάλια, ενώ εγώ, αντίθετα με εκείνη, ήμουν η εκρηκτική στην δράση και την αντίδραση..Να κάνει κάποιος την φίλη μου να κλαίει; Αντέδρασα και έδρασα ανάλογα και τότε…. 

Ακόμη και σήμερα, δεν πιστεύω οτι η ανυποψία της είχε να κάνει με το αν η σχέση τους ήταν καλή ή με πρόβλημα αλλά με το ότι δεν είχε καν καταλάβει οτι ο σύντροφός της ήταν ικανός να φερθεί έτσι σκληρόκαρδα, γαϊδουρινά πως λένε..Όχι, οτι μου φταίει σε τίποτε το ζώο..Καλύτερο είναι από πολλούς ανθρώπους και με σαφέστερα μεγαλύτερη κατανόηση για τον άνθρωπο από κάτι ανθρώπους στις σχέσεις τους με τους άλλους..

Παρασύρθηκα… 

Εύχομαι σε όλους σας νάναι γιορτή Αγάπης, οι άγιες μέρες που μας έρχονται..Κι αν στην σχέση σας αμφιβάλλετε για τον εαυτόν σας ή για τον άλλον, δώστε του αγάπη κι ας μην σας περισσεύει…. Η Αγάπη δεν είναι μόνον γιορτή..

ούτε βέβαια πείραμα για να φανεί το βάθος της..

Advertisements

Μες την νύχτα και ως την χαραυγή


Περασμένα μεσάνυχτα… λίγο ακόμη και θα χαράξει  η ημέρα Κυριακή!

blu

“..Ησύχασε, καρδιά μου, ησύχασε ως την χαραυγή.
Γιατί όποιος υπομονετικά περιμένει το πρωινό, θα το χαιρετήσει με δύναμη, κι όποιος αγαπά το φως, θα αγαπηθεί από αυτό.
Ησύχασε, καρδιά μου κι άκουσε τα λόγια μου..”

Kahlil Gibran

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Η αποκάλυψη

       Όταν η νύχτα έγινε βαθιά κι ο ύπνος άπλωσε το μανδύα του πάνω στην όψη της γης, άφησα το κρεβάτι μου κι έφυγα για τη θάλασσα, λέγοντας στον εαυτό μου:
Η θάλασσα ποτέ δεν κοιμάται κι η ξαγρύπνια της φέρνει παρηγοριά στην άυπνη ψυχή.
Όταν έφτασα στην ακτή, η ομίχλη είχε κιόλας κατέβει από τις βουνοκορφές και σκέπασε τον κόσμο σαν το πέπλο που σκεπάζει το πρόσωπο μιας παρθένας.

Και στάθηκα ατενίζοντας τα κύματα κι αφουγκραζόμουν το τραγούδι τους και στοχαζόμουνα τη δύναμη που βρίσκεται πίσω τους – τη δύναμη που ταξιδεύει με τη θύελλα και ξεσπάει με το ηφαίστειο, που χαμογελάει με τα γελαστά λουλούδια και φτιάχνει μελωδίες με τα κελαρυστά ρυάκια. Ύστερα από λίγο γύρισα το βλέμμα μου, και να! Ξεδιάκρινα τρεις μορφές να κάθονται στο βράχο εκεί κοντά μου και είδα την ομίχλη που τις σκέπαζε, και όμως δεν τις έκρυβε.

Αργά βημάτισα προς το βράχο τους, σαν να με τραβούσε μια δύναμη άγνωστη. Λίγα βήματα πιο πέρα στάθηκα και τις ατένισα, γιατί ο τόπος ήταν μαγεμένος κι η μαγεία αυτή πέτρωνε τη θέληση μου και δυνάμωνε την περιέργεια μου. Εκείνη τη στιγμή η μια μορφή σηκώθηκε και με φωνή που αντηχούσε σαν να ερχόταν από της θάλασσας τα βάθη, είπε:
Ζωή χωρίς αγάπη είναι σαν δέντρο χωρίς ανθούς και καρπούς, κι η αγάπη χωρίς ομορφιά είναι σαν τα λουλούδια χωρίς άρωμα, σαν φρούτα δίχως σπόρους. Ζωή, αγάπη και ομορφιά είναι τρεις οντότητες σε μια και μοναδική, ελεύθερη κι απεριόριστη και δεν γνωρίζουν ούτε αλλαγές ούτε χωρισμό. Αυτά είπε και ξανακάθισε στη θέση της.

Μετά σηκώθηκε η δεύτερη μορφή και με φωνή που αντηχούσε σαν το βουητό του καταρράχτη, είπε: ζωή χωρίς επανάσταση είναι σαν τις εποχές του χρόνου που δεν έχει άνοιξη. Κι η επανάσταση χωρίς το δίκιο της είναι σαν τη νεροπηγή σε ξεραμένη κι άγονη έρημο. Ζωή, επανάσταση και δίκαιο είναι τρεις οντότητες σε μια μοναδική και σε αυτές δεν υπάρχει ούτε αλλαγή χρώματος ούτε χωρισμός. Αυτά είπε και ξανακάθισε στη θέση της.

Μετά σηκώθηκε η τρίτη μορφή και με φωνή που αντηχούσε σαν τη βροντή του κεραυνού, είπε: ζωή χωρίς ελευθερία είναι σαν σώμα χωρίς πνεύμα. Κι η ελευθερία χωρίς περίσκεψη είναι σαν συγχυσμένο πνεύμα. Ζωή, ελευθερία και περίσκεψη είναι τρεις οντότητες σε μιαν αιώνια και μοναδική που ποτέ τους δε χάνονται ούτε πεθαίνουν.

Τότε, σηκώθηκαν κι οι τρεις μαζί και, με φωνή γεμάτη μεγαλοπρέπεια και δέος, είπαν:
Η αγάπη κι όλα όσα γεννάει,
Η επανάσταση κι όλα όσα δημιουργεί,
Η ελευθερία και όλα όσα πλάθει,
Αυτά τα τρία είναι οι όψεις του θεού…..
Κι ο θεός είναι ο άπειρος νους του κόσμου, του περιορισμένου και του αντιληπτού.

Μετά ακολούθησε σιωπή, γεμάτη από το φτερούγισμα αοράτων φτερών και το τρεμούλιασμα αιθέριων σωμάτων. Κι εγώ έκλεισα τα μάτια μου κι αφουγκραζόμουν την ηχώ των λόγων που είχα ακούσει.

 3372340759_feee4a75e9_o Όταν άνοιξα τα μάτια μου, είδα μόνο τη θάλασσα που κρυβόταν κάτω από ένα σεντόνι ομίχλης και πλησίασα στο βράχο με τις τρεις μορφές, αλλά δεν είδα παρά μόνο μια στήλη από θυμίαμα λιβανωτό που ανέβαινε προς τον ουρανό.

blu

pen_thumb.gif Είναι το παραπάνω ένα κείμενο με τον τίτλο “ Η αποκάλυψη” που αποδίδεται στον Χαλίλ Γκιμπράν (Kahlil Gibran) και το άντλησα, όπως και τα άλλα αποσπάσματά του  από το “ Ησύχασε καρδιά μου”τα οποία και παραθέτω από την σελίδα του King Biscuit Manblu

by vineet.rajasekhar

  ..Κοίτα, καρδιά μου, η αυγή ήρθε.
Μίλα, τώρα, αν έχεις ακόμη τη δύναμη των λέξεων.
Κοίτα, καρδιά μου, τη λιτανεία του πρωινού.
Η σιωπή της νύχτας δεν ξύπνησε μέσα σου βαθιά ένα τραγούδι για να υποδεχτείς την χαραυγή;
Κοίτα το πέταγμα των περιστεριών και των κοτσυφιών πάνω από την κοιλάδα.
Το δέος της νύχτας δε σου δυνάμωσε τα φτερά για να πετάξεις μαζί τους;
Κοίτα τους βοσκούς που βγάζουν τα κοπάδια τους από τα μακριά,
Οι σκιές της νύχτας δε σου δυνάμωσαν τον πόθο να πας κι εσύ μαζί τους στα πράσινα λιβάδια;
Σήκω καρδιά μου. Σήκω και προχώρα μαζί με το πρωινό…”

Kahlil Gibran

blu

Καλό Ξημέρωμα!

Μια Κυριακή  με ομορφιά για όλους!
Have-A-Great-Day-Angel-And-Sun

      Και, Καλό  μας μήνα !!!

Η πρώτη του καυτού του μήνα του Αυγούστου είναι εδώ!

  1.-blu_thumb.gif

pen_thumb.gifΗ πάνω ασπρόμαυρη φωτογραφία απεικονίζει τον μεγάλο ωκεάνιο δρόμο γνωστό με το όνομα “ ΟΙ δώδεκα Απόστολοι” στην Ωκεανία

 pen_thumb.gifΤο video εμπεριέχει μια σπάνια παλιά του 1950  ηχογράφηση των τριών επί μέρους μουσικών κομματιών

1. De l’aube à midi sur la mer
2. Jeux de vagues
3. Dialogue du vent et de la mer

από το συνολικό  μουσικό έργο  La Mer (1905) του συνθέτη Claude Debussy (1862-1918) αποδοσμένη από την Τσέχικη Φιλαρμονική με τον πιανίστα Sviatoslav Richter