Σε νεροποντή από μαύρους κρίνους


"Πίσω απ’ το τζάμι βλέπω των άστρων τον ωκεανό Και τα λεπτά σου δάχτυλα που εκτείνονται Ίδιες χορδές μιας άρπας" "Κάθε μου λέξη πια δεν είναι Παρά μια σκιά της ομορφιάς σου Και στη φωνή σου παραμονεύουν Πολύ παράξενες συλλαβές Ήχοι βιολιού που μαγνητίζουν Κι όταν η κόμη σου μεταμορφώνεται σε μια Νεροποντή από μαύρους … Continue reading Σε νεροποντή από μαύρους κρίνους

Στον Ιούνη της λιακάδας


“Το να ζεις μόνο δεν είναι αρκετό, είπε η πεταλούδα. Πρέπει να έχεις λιακάδα, ελευθερία και ένα μικρό λουλούδι” Της έδειξα τότε το μικρό πήλινο βάζο  με τα φυτά που κράταγα και της απάντησα: Δες τη ζωή μας. Ο τόπος μας είναι γης και ουρανός ολάνοιχτος,  ολόγιομος φως , ήλιο και λουλούδια και μεις οι … Continue reading Στον Ιούνη της λιακάδας

Σα ξετυλίγεται η πετονιά


“Μυστική ζωή” “Το μοναχικό νήμα της ζωής” Είναι σα να ψαρεύεις στο σκοτάδι, αν με ρωτάς: Οι σκέψεις μας είναι τ' αγκίστρια, Οι καρδιές μας το ακατέργαστο δόλωμα. . Πετάμε με βιά την πετονιά πάνω από τα κεφάλια μας, πάνω από κάθε μας πίστη, σ΄ ανάστερο ουρανό μες στα μεσάνυχτα, μέχρι να χαθεί από τα … Continue reading Σα ξετυλίγεται η πετονιά

Η ρολογιά μου,η ιστορία της passiflora και οι Αζτέκοι


Χριστός Ανέστη! Χρόνια πολλά και Καλά για όλους, μακάρι νάναι! Ανάμεσα στ’ άλλα τα πατροπαράδοτα της Κυριακής της Αγάπης, εγώ διάλεξα την μέρα αυτή να φυτέψω μια ρολογιά σε μια μεγάλη γλάστρα στην βεράντα μου..Την είχα ανακαλύψει τυχαία το Σάββατο, μικρούλα, λυγερόκορμη  και ταπεινή κρυμμένη πίσω από διάφορα πλουμιστά φυτά και άνθη μοσχοβολιστά. ‘Ίσα που … Continue reading Η ρολογιά μου,η ιστορία της passiflora και οι Αζτέκοι

«Εσταυρωμένος» Kahlil Gibran


Φώναξα δυνατά στους ανθρώπους:  "Θέλω να σταυρωθώ!" Κι οι άνθρωποι είπαν: "Γιατί να πέσει επάνω μας το αίμα σου;" Εγώ απάντησα: "Πως αλλιώς θα ανυψωθείτε, αν δεν σταυρώνετε τους τρελούς;" Οι άνθρωποι με άκουσαν και με σταύρωσαν. Και η σταύρωση με ειρήνεψε. Κι όταν κρεμάστηκα ανάμεσα ουρανό και γη, σήκωσαν τα κεφάλια τους να με … Continue reading «Εσταυρωμένος» Kahlil Gibran