Στα πρόθυρα του 2017   1 comment


 

 

 

Bhatt Shreeram

      

 

 

                Τα χρόνια περνάν’, κυλάν’ σαν το νερό στην ποταμιά και εγώ μαζί τους. Τέτοιες ώρες στα πρόθυρα του νέου χρόνου ,  φέτος νοιώθω να είμαι αναμεσίς στις θύρες το χθες και του αύριο. Παλιότερα δεν αναρωτιόμουν, κοίταζα εμπρος, κινιόμουν προς εκεί.. Φέτος..

Φέτος στέκομαι  στο κατώφλι. Κι αυτή την φορά αναρωτιέμαι…Τι κάνω εδώ; Πάω άραγε μπροστά; Προς την  έξοδο, εκεί που περιμένει το νέο, το ακαθόριστο, αυτό που θα φέρει- όπως και νάχει- στην ζωή μου άλλα πράγματα; Μένω να στέκομαι στο κατώφλι;  Ή γυρνάω πίσω στο γνωστό; Εξαρτάται από μένα η στάση ή η κίνηση αυτή ή είναι τα πράγματα που την προκαθορίζουν; Κι εγώ,τι τότε ; Σέρνομαι από αυτά;

Δεν έχω μάθει όμως  να σέρνομαι από τα πράγματα.Οχι, κι ούτε τώρα θα το επιτρέψω αυτό.Κι ως προς την κατεύθυνση;

Στο ποτάμι αφρίζουν γύρω μου τα νερά, γιομάτα πιότερο από κάθε άλλη φορά,  ήταν  πολλές οι νεροποντές..Τόσες πολλές που με κούρασαν..

Να πάω πίσω; Δεν γίνεται.Οσα γίνηκαν, γίνηκαν. ΚΙ εκείνα που έγιναν έχουν αλλάξει τώρα. Ψευδαίσθηση το γνωστό του χθες.

Να βγώ στην όχθη;

Οι στίχοι του ποιητή αναδύονται αβίαστα από μέσα μου, με αφυπνίζουν

 

“Τα ποτάμια δεν παρηγορούν, θέλουν χαρούμενη καρδιά […]

Τα ποτάμια σ’ αφήνουν πάντα πίσω, καθώς κυλούν, μ’ αυτά που έχεις, πίκρες, βάσανα, απελπισίες. Η θάλασσα

λυτρώνει.

Ένας άνθρωπος στην ακροποταμιά: από τις πιο θλιβερές εικόνες που υπάρχουν.”


            Ναι. . γερνάω

          ’Ομως, δεν θέλω νάμαι μια ακόμη θλιβερή εικόνα..Κι αυτό δεν εξαρτάται από τα πράγματα, από μένα είναι

                 Αντέχω, ίσως το ποτάμι γίνει  πιό κάτω πιό πλωτό..Κι η θάλασσα μετά.. Αχ ας είναι σα και εκείνο το όνειρο που είχα δει χρόνια   πολλά   πριν.. Εκεί που βούτηξα μέσα της, εκεί στο σημείο που ενωνόσαντε με εκείνη τα νερά του ποταμιού όπως βγαίναν από την υπόγεια διαδρομή τους από τα έγκατα της γης . Οχι , οτι ήμουν μεσα σε αυτά..Την διαδρομή τους όμως ήξερα, όπως και την πηγή τους ..Κι ήμουν, θυμάμαι  και τότε τόσο κουρασμένη απο την έρημο…Και σαν μπήκα σε κείνα τα νερά τα όσο καθαρια, τόσο διάφανα  όμοια με κρυσταλλο, έτσι  που στραφτάλιζαν από το φως, ένοιωσα , ναι, σαν να μπήκα στην πηγή της ζωής.

Νάναι άραγε τώρα εκείνη η ώρα;

Θα δούμε, προχωράω λοιπόν.

Καλή χρονιά σε όλους!

          

 

 

Ποιός φοβάται τους ίσκιους;   Leave a comment


  trees-alone-mist-woods-wallpaper

Έτσι μιλούσα με τους ίσκιους

κάπου μιά μέρα

στο δάσος πέρα:

Ίσκιοι απ’ τα σύννεφα ψηλά

κι’ ίσκιοι απ’ τα δέντρα κάτου

κι΄ίσκιοι άφαντοι και μυστικοί,

την άρρωστη ψυχή μου τι με σας δένει,

ίσκιοι άπιαστοι και πεθαμένοι;

Ίσκιοι που το φθινόπωρο σας έσπειρε δω κάτου

στο πέρασμά του,

μέσα μου σέρνεστε βαριά

ίσκιοι μες στα λαγκάδια,

κάποια θλιμμένα βράδια

μέσα μου απλώνεστε μακριά,

ίσκιοι απ’ τ ακυπαρίσσια

στα ερημοκλήσια.

Κ ’ίσκιοι από νέφη πούλιωσαν

κ΄ίσκιοι από κάποια ερείπια εδώ-

πύργοι ή παλάτια έναν καιρό,

ποιός τα στοιχειά σας μου ξυπνά, ποιός μέσα μου αναστένει

τη θλιβερή μπαλάδα σας,

ίσκιοι χαμένοι, ίσκιοι σβησμένοι;

             

1901, Κωνσταντίνου Χατζόπουλου

“Ετσι μιλούσα με τους ίσκιους”

από την συλλογή του

“Βραδυνοί θρύλλοι”

Η κόκκινη λίμνη της Laguna Colorada, Bolivia   Leave a comment


 

 

 

laguna-colorada-bolivia-c

 

     Ηταν η εικόνα που με  εντυπωσίασε! Εκπληκτικός τόπος, σαν ματοβαμμένη θάλασσα τα νερά της  και πάνω της , στολίδι μοναδικό, το ανοιχτό  ροζ των φλαμίνγκος. Δεν είχα ξανακούσει γιαυτήν την λιμνοθάλασσα.

     Και σαν κοίταξα να μάθω περισσότερα έμαθα οτι ο τόπος αυτός έγινε ευρύτερα γνωστός οτι υπάρχει μόλις το 1953, όταν ιδρύθηκε το Εθνικό πάρκο της Βολιβίας! Μέχρι τότε τον ήξεραν οι ντόπιοι κάτοικοι, 50 οικογένειες όλες κι όλες, οι απόγονοι μιας αρχαίας φυλής,  της φυλής των Aymara, που έλκουν την καταγωγή τους από τους προ τους Ινκας χρόνους, από την φυλή Tiahuanacun, όπως πιστεύεται, που ήταν προγονική των Ινκας .

AymaraMotherwithBabyLaPazBolivia            aymara-new-year-bolivia-41                      Aymara-children

     Η Laguna Colorada είναι μια ρηχή αλμυρή λιμνοθάλασσα έκτασης 60 τετραγωνικών χιλιομέτρων που βρίσκεται στην Βολιβία στα νοτιοδυτικά της σύνορα με την Χιλή, στο οροπέδιο Altiplano πάνω στην οροσειρά των Άνδεων  σε υψόμετρο  14.000 ποδών περίπου (μεταξύ 4.200 και 6.000 μέτρων) πάνω άπό το επίπεδο της θάλασσας  και συμπεριλαμβάνεται στο Εθνικό πάρκο της Βραζιλίας, συνολικής έκτασης 1766.170 στρεμμάτων που ονομάζεται Reserva Nacional de Fauna Andina Eduardo Abaroa (REA).

gray-location-map-of-7s40-78w05                                       Print

1. blu

     Το Εθνικό αυτό πάρκο της Βραζιλίας είναι ενας σπάνιος υγροβιότοπος απείρου κάλλους ως Εθνικό Καταφύγιο Άγριας Ζωής και είναι προστατευμένος με την συνθήκη Ραμσάρ (Ramsar) ως importance of wetlands από το 2009, εμπεριέχει δε  λίμνες ,όπως αυτή της Laguna Colorada, ενεργά ηφαίστεια, έρημο, παγετώνες,  θερμές πηγές και θερμοπίδακες, αλυκές, ατμίδες, μέρος της υπέροχης οροσειρά των Άνδεων και βεβαίως, τρία μοναδικά είδη φλαμίνγκος, όπως τα υπό εξαφάνιση James’s flamingo που ενδημούν στην συγκεκριμένη κόκκινη λίμνη.

Jamess-flamingos-at-Laguna-Colorada-in-southwest-Bolivia-

 

     Είναι ένας τόπος  σουρρεαλιστικής, απόκοσμης ομορφιάς!

https://www.youtube.com/watch?v=3WzRBS5Act0

              Eduardo.Avaroa.Andean.Fauna.National.θερμοπίδακες         Licancabur.360.12009  red-lagoon-chile-2[6]              Sol de Mañana Geysers, Bolivia

 H Laguna Colorada οφείλει αυτό το εκπληκτικό αιματηρό κόκκινο χρώμα των αλμυρών νερών της στα  κόκκινα ιζήματα και φύκια του βυθού της. Οι Aymara πιστευαν οτι είναι τα νερά του διαβόλου και οτι η λίμνη αυτή ήταν η αιτία εξαφάνισης των χιλιάδων προγόνων τους, οταν πήγαν και ήπιαν από αυτά τα νερά. Εξακολουθούν όμως μέχρι σήμερα να να διατηρούν τα μυστικά και τους θρύλους της γης τους. Οι θρύλοι για την λίμνη και αιματόχρωμα νερά της έρχονται από τα παλιά χρόνια  και μιλάν’ για την κατάρα που επηρρεάζει όσουν μπαίνουν στα νερά της.

 

 

1. blu

2.BIBLIA_Πηγές μου:

http://www.amusingplanet.com/2014/11/laguna-colorada-red-lagoon-of-bolivia.html

https://en.wikipedia.org/wiki/Aymara_people

https://en.wikipedia.org/wiki/Aymara_language

http://www.britannica.com/topic/Aymara

http://www.trekkingchile.com/aymara/ing/the_people/history.htm

https://www.bolivianlife.com/the-aymara-new-year-looking-back-to-the-future/

Αναγωγές   Leave a comment


 

 

       Σκέψεις μου με αφορμή μια ρήση και με μένα να άγομαι από το ειδικό του πράγματος στο γενικό του συνόλου…

1. blu

"Ουκ ένι ιατρικήν είδέναι, όστις μη οίδεν ό τι εστίν άνθρωπος".

Είναι αδύνατο να ξέρει την Ιατρική, αυτός που δεν ξέρει ακριβώς τι είναι ο άνθρωπος!

είχε πει ο Ιπποκράτης, ο Πατέρας της Ιατρικής.

        ‘Εως σήμερα οι γιατροί μας ορκίζονται τον όρκο του Ιπποκράτη και οι επακόλουθες γενεές απ΄εκείνον ως τις μέρες μας τον επικαλούνται. Γνωστά αυτά θα μου πείτε..

       ‘Ομως αναρωτιέμαι πόσοι είναι οι γιατροί μας που εχουν μελετήσει όλον τον άνθρωπο ως οντότητα με νου, ψυχή και σώμα που αλληλεπιδρούν συνδεδεμένα ακατάλυτα μεταξύ τους ει μη βλέπουν και αναγνωρίζουν μόνον το πάσχον κομμάτι του σωματός τους ως να είναι ανεξάρτητο από τον όλον άνθρωπο;; Χμ..Φοβάμαι οτι σε γενικές γραμμές αρκούνται στην αντιμετώπιση του συμπτώματος και οχι της αιτίας ή και των αιτιών..

       Αυτή η περισσή εξειδίκευση και η τελειοποίηση του ειδικού, του μέρους, χωρίς την γνώση του γενικού, την αντίληψη του όλου, την σφαιρικότητα του, ..πιστεύω οτι σκοτώνει το πνεύμα, οτι είναι γνώση μεν και μάλιστα οργανωμένη αλλά οχι εν σοφία..και γιαυτό τυφλή κι ανήμπορη εν τέλει..

Sara Abid - Pakistani painter - Tutt'Art (15)

       Στους καιρούς μας έχει ενισχυθεί και εδραιωθεί η τέτοια εξειδίκευση σε πάμπολλους τομείς της επιστήμης. της τέχνης και της τεχνικής..Γιατί οι ισχυροί μας θέλουν τυφλούς, μη σκεπτόμενους, υπάκοους και όχι επαναστάτες..Κι αυτό γιατί, εχω την γνώμη, οτι εκείνος που πασχίζει να γνωρίσει το όλον, είναι και εκείνος που μπορεί και να ανατρέψει το υπάρχον..να μην το αφήσει να λιμνάσει όπως του το πάσαραν, του τόμαθαν.Και ενας τέτοιος είναι επικίνδυνος για το σύστημα..Και έτσι την αρχίζουν την εστίαση στο ειδικό από τα μικράτα μας τα χρόνια της μάθησης στο εκπαιδευτικό μας σύστημα και έξω από αυτό, στους ηγέτες μας που ποδηγετούνται από κείνους και στην συνέχεια ποδηγετούν εμάς…

        ’Ετσι έχει γίνει και στον τόπο μας..Λαός απείθαρχος , λέγανε, οι Ελληνες,ανυπάκουοι, εφευρετικοί,οχι του κανόνα..Ας του μάθουμε το αλλιώς ..Και το ξεκίνησαν από χρόνια..

       Το εμπεδώσαμε το αλλιώς;

       Φτάνει άραγες να δούμε αυτούς που εκλέξαμε και εκλέγουμε επί τόσα χρόνια;

       Το σε τι συνεισφέραμε, το σε τί ανεχθήκαμε και συνεισφέρουμε και ανεχόμαστε;

        Πολίτες γαρ αυτού του τόπου

 

1. blu

 Zhao Chun - Tutt'Art)                                  

χμ…αυθαίρετη  άραγες τούτη η αναγωγή μου από το ειδικό στο γενικό;

       Ασκεψιά μου ή θυμός μου;;

       Γιατί έχω και από τα δυο…

     Πολίτις γαρ και γω αυτού του τόπου

     

      

     

 

Αλληλουχίες   Leave a comment


 

Ansel Adams

“ταὐτό τ’ ἔνι ζῶν καὶ τεθνηκὸς καὶ [τὸ] ἐγρηγορὸς καὶ καθεῦδον καὶ νέον καὶ γηραιόν·

τάδε γὰρ μεταπεσόντα ἐκεῖνά ἐστι κἀκεῖνα πάλιν μεταπεσόντα ταῦτα”

1. blu

Το ίδιο πράγμα υπάρχει σε μας, το ζωντανό και το πεθαμένο, το ξύπνιο και το κοιμισμένο, το νέο

και το γερασμένο·

γιατί αυτά μεταβάλλονται σ’ εκείνα και, αντίθετα, εκείνα μεταβάλλονται σ’ αυτά.

Ηράκλειτου

(Ἡ Ἁρμονία τῶν Ἀντιθέτων)

 

 

 

‘Ο Απρίλης θα έρθει, αλλά εκείνος πού γυρεύει τον Απρίλη χωρίς τη βοήθεια τού Χειμώνα,

ποτέ δε θα τον βρει.’

Χαλίλ Γκιμπράν

(Σκέψεις και διαλογισμοί)

butft3

2.BIBLIA_1.αλληλουχία η [aliluxía]: διαδοχή φαινομένων σύμφωνα με ορισμένη σειρά: H χρονική ~ των γεγονότων. Γεγονότα που έχουν μια ~, σχέση αιτίας και αποτελέσματος. Ο ψυχικός βίος του ανθρώπου παρουσιάζει μια αδιάσπαστη ~. Σκέψεις / λόγια χωρίς (λογική) ~, χωρίς λογικό ειρμό. [λόγ. < ελνστ. ἀλληλουχία]

           2.Η φωτογραφία είναι του Ansel Adams

Για τον Ορέστη Αλεξάκη, τον ποιητή μας   1 comment


που χτες 16-5-2015 ταξίδεψε στον μακρυνό κι ευλογημένο κόσμο, στον άλλον, σ’ εκείνον “ όπου τα αστέρια ξέρουν να μιλούν. Κι οι ταπεινές μολόχες να χορεύουν”

 

1. blu

       το κορίτσι με τις μαργαρίτες                                                       

Η επίσκεψη

                          ……………………..                         

Η Μαρία μού φέρνει μαργαρίτες

μου φέρνει περιστέρια κι ένα γράμμα

 

Δεν έμαθε η Μαρία πως ταξιδεύω

 

πως πια δεν κατοικώ σ’ αυτό το σώμα

 

 

 

 

 

 

 

 

1. blu

“Σαν να αναδύθηκε απ’ τα χαμομήλια.

κορίτσι δώδεκα χρόνων

λευκοντυμένο.

Κρατάει ένα ματσάκι μαργαρίτες και τρέχει γελαστό να μου το δώσει.

 

margarites

– Είσαι ο πατέρας μου, μου λέει. Στον άλλο. Τον μακρινό κι ευλογημένο κόσμο. Όπου τα αστέρια ξέρουν να

μιλούν. Κι οι ταπεινές μολόχες να χορεύουν.
    

Χρόνια σε περιμένω πέρα εκεί.
    

Χαίρομαι που μαθαίνω πως πλησιάζεις.”

1. blu


Είναι δυο ποιήματα του Ορέστη Αλεξάκη

Το πρώτο από την συλλογή του ‘Η λάμψη” 1983,

το δεύτερο από τη συλλογήτου “ Θίασος στην εξέδρα” (2006).,

 

 

1. blu

Ορέστης ΑλεξάκηςΓια τον ποιητή μας ,τον Ορέστη Αλεξάκη και την ποίησή του πρωτόμαθα κάποια χρόνια πριν μες από την ηλεκτρονική σελίδα του translatum  χάρις στην συνδρομή της αγαπητής μου Βίκυς Παπαπροδρόμου και την ευχαριστώ γιαυτό όπως και για τον πλούτο της γραφής που μου χάρισε μες από την σελίδα αυτή.

Ξεχώρισα την ποίησή του, την αγάπησα.

 https://beatrikn.wordpress.com/2010/01/30/%CE%B7-%CE%B1%CF%80%CF%81%CF%8C%CF%83%CE%BC%CE%B5%CE%BD%CE%B7/

Για τον ίδιο εμαθα μες από την γραφή του αυτή . Ο ίδιος ο ποιητής είχε αυτοσυσταθεί στα 1983 :

αυτοσύσταση

Με λένε Ορέστη – μα στη λέξη
μη σταθείς
παρακαλώ προσπάθησε
πίσω απ’ τη λέξη
να δεις τη νύχτα του χιονιού
– και του αγριμιού
το μάταιο μες στην ερημιά
ν’ ακούσεις κλάμα

Από τη συλλογή Η λάμψη (1983)

1. blu

                

Κι από τότε πέρασαν οι καιροί κ η ποίησή του βάθαινε όπως κι αυτός.. Οσμή θανάτου στα έργα του, λιτός ο λόγος του..

Κι είχε πεί μετά..:

“Τόσο γυμνός που ντρέπομαι τη μνήμη

Τόσο τυφλός που βλέπω την αλήθεια

Τόσο πιστός που απόμεινα μονάχος”

 

Καλοτάξιδος, Ορέστη Αλεξάκη.

Περιμένοντας   Leave a comment


Σου παραδόθηκα
(εσύ θα μπορούσες;)
όπως οι ρυτίδες του νερού
παραδίνονται
στον ήρεμο άνεμο.
(Ονο-Νο Κομάτσι)

1.-blu_thumb.gif

Οι στίχοι του τραγουδιού στα αγγλικά. Η γλώσσα του τραγουδιού αποδίδεται στην  France’s Celtic language: Breton.

(I expect)
[Prigent]
«I waited, I waited a long time
In the dark shade of brown towers
In the dark shade of brown towers

In the dark shadows of the rain towers
You will see me always wait
You will see me always wait

[Lisa Gerrard]
One day he will return
Over the seas, over the fields

[Prigent]
One day he will return,
Over the countryside, over the seas
Return the green wind
And take with him my wounded heart

[Lisa Gerrard]
Carried away on the roads
He will return, charged with spray
In the dark shade of black towers
Thanks to her breath, I’d won
Far away in the current, in another country

[Prigent]
I’d won, thanks to its breath
Far away in the current, according to his desire

According to his desire, far from this world
Between the sea and the stars»