Ο όρκος «του νεκρού αδελφού»


      Ήμουν παιδούλα, στα δεκατρία μου, όταν πρωτοδιάβασα την μπαλάντα- "του Νεκρού αδελφού", αυτό το περίφημο, αριστουργηματικό δημοτικό μας τραγούδι. Κατασυγκινήθηκα και μαγεύτηκα από την ομορφιά και τον λόγο του, την άφθαστη ποιητικότητά του. Ρίγησα.. Και, μου΄μεινε από τα τότε στην μνήμη και στην ψυχή.. Γιαυτό και  θεώρησα χρέος μου να αναφερθώ εδώ … Συνέχεια ανάγνωσης Ο όρκος «του νεκρού αδελφού»

«Φως, περισσότερο φως!»


“Ω, ναι, μάταιες όλες οι ηδονές, και πιο μάταιη εκείνη που με κόπο εξαγοράζεται και με κόπο δίνει: επίπονη όπως, όταν σκυφτός σ’ ένα βιβλίο αναζητάς το φως της γνώσης, της αλήθειας, κι όμως δεν ρωτάς γιατί τα μάτια σου άσκοπα έχουνε κουραστεί: γιατί το φως που ψάχνει φως από το φως έχει ξεγελαστεί τ’ … Συνέχεια ανάγνωσης «Φως, περισσότερο φως!»

Στάλες βροχής


'Όσο τα θεριά βγαίνουν από τα λημέρια τους, κυνηγοί άλλων ανθρώπων γινωμένα , άνθρωποι λογιζόμενα τα ίδια, τόσο το σπαθί υψώνεται στα χέρια μου, πικρή με γεύση η νίκη Όσο ο θόρυβος των ανθρώπων μεγαλώνει, τόση η κούρασή μου, τόση η λύπη για τα περιττά βαθαίνει στην ψυχή μου, Το κελί μου είναι εκεί, με … Συνέχεια ανάγνωσης Στάλες βροχής

Σε νεροποντή από μαύρους κρίνους


"Πίσω απ’ το τζάμι βλέπω των άστρων τον ωκεανό Και τα λεπτά σου δάχτυλα που εκτείνονται Ίδιες χορδές μιας άρπας" "Κάθε μου λέξη πια δεν είναι Παρά μια σκιά της ομορφιάς σου Και στη φωνή σου παραμονεύουν Πολύ παράξενες συλλαβές Ήχοι βιολιού που μαγνητίζουν Κι όταν η κόμη σου μεταμορφώνεται σε μια Νεροποντή από μαύρους … Συνέχεια ανάγνωσης Σε νεροποντή από μαύρους κρίνους

Στον Ιούνη της λιακάδας


“Το να ζεις μόνο δεν είναι αρκετό, είπε η πεταλούδα. Πρέπει να έχεις λιακάδα, ελευθερία και ένα μικρό λουλούδι” Της έδειξα τότε το μικρό πήλινο βάζο  με τα φυτά που κράταγα και της απάντησα: Δες τη ζωή μας. Ο τόπος μας είναι γης και ουρανός ολάνοιχτος,  ολόγιομος φως , ήλιο και λουλούδια και μεις οι … Συνέχεια ανάγνωσης Στον Ιούνη της λιακάδας