Για εκεί που κάποτε ήταν γης


     

Κι είπα να μιλήσω με την γλώσσα των ποιητών για την ημέρα της γης.. Το σκέφτηκα..

είναι που δεν μ’ αρέσουν και οι κηρυγμένες Ημέρες

για όλα αυτά πού είναι για κάθε ημέρα.

Είπα, όμως, αφού φτάσαν’  κι ορίσανε και Ημέρα της Γης,

σημαίνει ότι  πολύ πιο γρήγορα απ’ ο,τι φοβούμουν,  η γης μας χάνεται χάνεται όλο και πιο πολύ εξ αιτίας μας.

και γι’ αυτό  επισημαίνεται  ως ακόμη πιο πολύτιμη, ας πούμε ως προστατευόμενο είδος εν ελλείψει ..

Κάτι ως ζωντανό μνημείο, που νεκρώνεται..

Κάτι , ως υπόμνηση στον καθένα μας

Τι Κρίμα, στ’ αλήθεια, αν όχι ακόμη για μας σήμερα, για τις γενιές που θε να  ‘ρθούνε!!  

Ποιός νοιάζεται για τα γεννήματά του;;

Ποιός νοιάζεται για να υπάρχουν ζωντανοί μετά από αυτόν;;

Σήμερα εμείς οι σημερινοί ζούμε από την χάρη της..και την σκοτώνουμε.

Οι επόμενοι από μας,  δεν θάχουν κάτι να σκοτώσουν

Θα έχουν, όμως,  κάτι από κείνη  για να ζουν; ..Αναρωτιέμαι

angela7dreams' photostream

«Μη μου σκοτώσετε το νερό.

Μη μου σκοτώσετε τα δέντρα.

Μη μου ξεσκίστε αυτές τις θείες σελίδες

που τις γράψανε τ΄ ασύλληπτο φως

κι ο ασύλληπτος χρόνος

κι όπου σταθώ με περιβάλλουν.

Μη μου σκοτώσετε της γης το ποίημα!…

Επιστρατέψετε την αιωνιότητα,

ανάβοντας το άστρο: «Αγάπη».

Επιστρατέψετε την αιωνιότητα,

ανάβοντας ψηλότερα απ΄ όλα,

πάνω απ΄ το έτοιμο βάραθρο,

το άστρο: «Ανθρώπινο μέτωπο!».

Σας παρακαλούμε:

Αφήστε μας τα πράγματα.

Μη μας τα καίτε.

Αφήστε τα έντομα να βρίσκουνε τ΄ άνθη τους.»

baum46a

   Είναι το ποίημα του του ποιητή μας Νικηφόρου Βρεττάκου:“Μη μου σκοτώνετε της γης το ποίημα”

Untitled-1-39

Και κάτω, στα αγγλικά, η απόδοση του μελοποιημένου ποιήματος του  ποιητή Ν. Γκάτσου

“ Ο εφιάλτης της Περσεφόνης”  που ακούμε στο video,  σε μουσική σύνθεση  Μάνου Χατζιδάκι .

Στο τραγούδι η Μαρία Φαραντούρη

The nightmare of Persephone

There, where pennyroyal and wild mint grew
and earth sprouted her first cyclamen
now peasants bargain for cement
and birds drop dead in the furnace.

Sleep, Persephone
in earth’s embrace
to this world’s balcony
Come out no more.

There, where mystics joined hands
reverently on entering the sacrificial site
now tourists throw tab ends
and gaze at the new oil refinery.

Sleep, Persephone
in earth’s embrace
to this world’s balcony
Come out no more.

There, where sea was blessed
and bleating in the fields was a prayer
now trucks carry to the shipyards
empty bodies, children of scrap metal and plating.

Sleep, Persephone
in earth’s embrace
to this world’s balcony
Come out no more

forgetMeNot


 

 

Αποφάσεις για το χτες και το αύριο


“Κάθε φορά που έρχεται το χθες, του λέω: «∆εν είναι ώρα τώρα. Φύγε και πέρνα αύριο”.

Geoffrey Johnson a

“Αύριο θ’ αγαπήσουµε τη ζωή.

Όταν έρθει το αύριο, η ζωή θα είναι κάτι που μπορεί να το λατρέψουµε όπως ακριβώς είναι:

απλή ή περίπλοκη, μουντή ή πολύχρωμη… χωρίς θείες κρίσεις και κριτήρια…

Κι αν η χαρά είναι απολύτως αναγκαία, ας φωτίσει την καρδιά και τα λαγόνια.

Όποιος καεί µε τη χαρά φυσάει και τη ζωή.”

pen

Από τον ποιητή της Παλαιστίνης Mahmoud Darwish (Μαχμούντ Νταρουίς 1941-2008)

1. blu

Περισσότερα για τον ποιητή Μαχμούντ Νταρουίς: Για κείνον που είπε “Δεν υπάρχει αύριο”

-nothing-is-harder-on-the-soul-than-the-smell-of-dreams-while-they-re-evaporating-mahmoud-darwish-

http://logoskaitexni.blogspot.gr/2013/11/mahmoud-darwish.html

https://www.wikiwand.com/en/Mahmoud_Darwish

http://www.darwishfoundation.org/etemplate.php?id=23

Μεγάλη Παρασκευή σήμερα


 

…Λάβε, κυρά μ’ υπομονή, λάβε, κυρά μ’ ανέση.
-Και πώς να λάβω υπομονή και πώς να λάβω ανέση,
που έχω γυιο μονογενή και κείνον Σταυρωμένον.
Κι’ η Μάρθα κι’ η Μαγδαληνή και του Λαζάρου η μάνα
και του Ιακώβου η αδερφή, κι’ οι τέσσερες αντάμα,
επήραν το στρατί-στρατί, στρατί το μονοπάτι
και το στρατί τους έβγαλε μες του ληστή την πόρτα.
-Άνοιξε πόρτα του ληστή και πόρτα του Πιλάτου.
Κι’ η πόρτα από το φόβο της ανοίγει μοναχή της.
Τηράει δεξιά, τηράει ζερβά, κανέναν δεν γνωρίζει,
τηράει δεξιώτερα βλέπει τον Αϊγιάννη,

Ραφαέλ

Αγιέ μου Γιάννη Πρόδρομε και βαπτιστή του γυιου μου,
μην είδες τον υγιόκα μου και τον διδάσκαλόν σου;

-Δεν έχω στόμα να σου πω, γλώσσα να σου μιλήσω,
δεν έχω χεροπάλαμα για να σου τόνε δείξω.

Βλέπεις Εκείνον το γυμνό, τον παραπονεμένο,
οπού φορεί πουκάμισο στο αίμα βουτηγμένο,
οπού φορεί στην κεφαλή αγκάθινο στεφάνι;

Andreas Pavias
Κι’ η Παναγιά πλησίασε γλυκά τον αγκαλιάζει.
-Δε μου μιλάς παιδάκι μου, δε μου μιλάς παιδί μου;
-Τι να σου πω, Μανούλα μου, που διάφορο δεν έχεις·
μόνο το μέγα-Σάββατο κατά το μεσονύχτι,

shroudofturin
που θα λαλήσει ο πετεινός και σημάνουν οι καμπάνες,
τότε και συ, Μανούλα μου, θάχεις χαρά μεγάλη..!

πυρσός

α)Το κείμενο είναι μέρος από την λαϊκή ποίηση σε σχέση με τα πάθη του Χριστού. Ολόκληρο το ποίημα μπορείτε να το διαβάσετε εδώ:: http://www.myriobiblos.gr/texts/greek/Drosos.html

β)Ο πάνω πίνακας που απεικονίζει τον Χριστό να λυγίζει από το βάρος του Σταυρού καθ’ οδόν προς τον  Γολγοθά είναι του ζωγράφου

Raffaello Sanzio da Urbino, γνωστού ως Raphael (1483 -1520,   έργο του δημιούργησε το 1516  και βρίσκεται στο Μουσείο του Prado στην Μαδρίτη.

γ) Ο δεύτερος πίνακας που απεικονίζει την σταύρωση είναι του Ελληνα ζωγράφου Ανδρέα Παβία (μεταξύ 1504-1512)και βρίσκεται στην Εθνική Πινακοθήκη

δ) και η τρίτη φωτογραφία είναι το ιερό σώμα του Χριστού από την ιερά Σινδόνη , όπως αποκαλύφθηκε με τις τελειότερες επιστημονικές μεθόδους “Ήταν το 1981 όταν οι επιστήμονες που συμμετείχαν στο Ερευνητικό Πρόγραμμα (Τhe Shroud of Turin Research Project – STURP) ανακοίνωσαν τα αποτελέσματά των μακροχρόνιων ερευνών τους στην Ιερά Σινδόνη.” Βρίσκεται στο Τορίνο της Ιταλίας όπου παραμένει μέχρι σήμερα.

“Σύμφωνα με τις τελευταίες επιστημονικές μελέτες, το ύφασμα που έχει διχάσει την εκκλησία είναι παρόμοιο με αυτό που χρησιμοποιούσαν οι πιστοί για να θάψουν τους νεκρούς κατά την εποχή του Χριστού, πριν από 2.013 χρόνια. Δεν πρόκειται για μεσαιωνική πλαστογραφία, και παρότι κανείς δεν μπορεί να το επιβεβαιώσει ή να το απορρίψει, θα μπορούσε στην πραγματικότητα να είναι το σάβανο που χρησιμοποιήθηκε για να τυλίξει το σώμα του Χριστού.”

https://www.wikiwand.com/en/Radiocarbon_14_dating_of_the_Shroud_of_Turin

https://www.forensicsciencedegree.org/what-does-forensic-science-reveal-about-the-shroud-of-turin/

Βραδυάζει στην λίμνη


     Βραδυάζει κιόλας. Αγναντεύω τον ήλιο πως βάφει τον ουρανό αχνορόδινα χρώματα που καθώς πέφτει να χαθεί στον ορίζοντα της θάλασσας παίρνουν από το γαλάζιο των βουνών πίσω της.. Και εγώ ταξιδεύω κιόλας πιο πέρα..Κάπου αλλού. Να, σ΄εκείνη την λίμνη, σε αυτή την μουσική, στον χορό της εύμορφης αντίκρυ στην θάλασσα..

«Η νύχτα να ‘ταν που έκλεισε τα μάτια; Μένει αθάλη,
σαν από δοξαριού νευρά μένει πνιχτό βουητό»

    Δεν μπορώ να δω πια πίσω από το γαλάζιο του ορίζοντα..Χαμηλώνω τα μάτια. Βλέπω τα φώτα της πόλης, ακούω την  βουή από τ’ αυτοκίνητα, οσφραίνομαι την αρμύρα του αγεριού από την θάλασσα. Είμαι εδώ.

«..Ο κόσμος είναι απλός»

Roberto La Forgia

κόκκινα τριανταφυλλάκια

Η μουσική στο video της Mila Gee είναι της Ευανθίας Ρεμπούτσικα.

Τα εντός εισαγωγικών κείμενα είναι ποιητικά αποσπάσματα από τον «Ερωτικό Λόγο του ποιητή μας Γεωργίου Σεφέρη, και

η υπέροχη φωτογραφία του απόβραδου στην λίμνη Κόμο της μικρής πόλης Malgrate της Λομβαρδίας στην Ιταλία είναι του φωτογράφου Roberto La Forgia.

Καλό σας βράδυ.

Όπου πετούν οι γερανοί


               Βρέθηκα τις προάλλες να σιγοτραγουδώ ένα τραγούδι που είχα ν’ ακούσω από πολλά χρόνια. Μιλάω για ένα λαϊκό ρώσικο τραγούδι με τον τίτλο “οι γερανοί” όπως το τραγούδησε υπέροχα η Μαργαρίτα Ζορμπαλά σε μετάφραση του ποιητή μας Γιάννη Ρίτσου. Έτσι και αναρωτήθηκα για τους γερανούς, τα άσπρα πουλιά, που-σαν πως λέει το τραγούδι- παίρναν τις ψυχές των στρατιωτών,για αυτά τα πουλιά που μας καλούν από τους καιρούς τους μακρυνούς σα’ ρθεί η ώρα να γίνουμε και μείς γερανοί.

      Και έτσι, άρχισα να ψάχνω για το τι συμβόλιζαν οι γερανοί από τους παλιούς καιρούς και που κάποτε στο β΄ παγκόσμιο πόλεμο γίνηκε για τους Ρώσους το λαϊκό τους τραγούδι

                             

crane_bird_wallpaper_2-1024x768   Στιγμές στιγμές θαρρώ πως οι στρατιώτες που πέσανε στη  ματωμένη γη δεν κείτονται,θαρρώ, κάτω απ’ το χώμα
αλλά
έχουν γίνει άσπροι γερανοί

 crane_bird_wallpaper_6

Πετούν και μας καλούν με τις κραυγές τους
απ’ τους καιρούς αυτούς τους μακρινούς κι ίσως γι’ αυτό πολλές φορές σιωπώντας κοιτάμε τους θλιμμένους ουρανούς
.

turna-katari

Πετάει ψηλά το κουρασμένο σμάρι στης δύσης τη θαμπή φεγγοβολή
και βλέπω ένα κενό στη φάλαγγά του και
είναι ίσως η δική μου η θέση αυτή.

crane_bird_wallpaper_9

Θα ’ρθεί μια μέρα που μ’ αυτό το σμάρι
στο μέγα θάμπος θα πετώ κι εγώ
σαν γερανός καλώντας απ’ τα ουράνια
όλους εσάς που έχω αφήσει εδώ.

         crane_bird_wallpaper_7

Cranes flapping ceaselessly
test the sky’s upper limits*

  Οι γερανοί σα πλαταγίζουν ακατάπαυστα τα φτερά τους
δοκιμάζουν τα ανώτατα όρια τ’ ουρανού

      Ένα ποίημα Χαϊκού (俳句‎, Haikou) για τους γερανούς από την Inahata Teiko

1. blu

Για τους γερανούς, λοιπόν, ο λόγος, ως σύμβολα ανά τους αιώνες

1. blu

       Όταν οι μύθοι κυβερνούσαν τον κόσμο*, πίστευαν πως μια περήφανη Βασίλισσα των Πυγμαίων* που ονομαζόταν Οινόη* ή Γεράνια* μεταμορφώθηκε σε γερανό από την Θεά Juno* και την Θεά Άρτεμη, επειδή είχε απαιτήσει από τον λαό της να μην λατρεύουν άλλους Θεούς αλλά μόνον εκείνην.

Πυγμαίοι εναντίον Γερανλών, Μελανόμορφος αρύβαλλος του Νέαρχου, περίπου 570 π.Χ. Νέα Υόρκη, Μητροπολιτικό Μουσείο Μινιατούρα από το χειρόγραφο του Jacob van Maerlant, Der Naturen Bloeme, περίπου 1450-1500 National Library of the Netherlandsπυγμαίος και γέρανος από πήλινο βρωμίσκο.6ος π.Χ, Αρχαιολογικό Μουσείο Κορίνθου

Από τότε, λέει ο μύθος, ξεκίνησε ένας πόλεμος ανάμεσα στην Γεράνια με τους γερανούς της και τους Πυγμαίους και που συνεχίζεται ως σήμερα. Στην Ηλιάδα του Ομήρου γίνεται λόγος για τον ανελέητο πόλεμο αναμεταξύ των γερανών και των πυγμαίων της Αφρικής (ερμηνευτικά: που επαναλαμβάνεται επί χρόνια κάθε εποχή που μεταναστεύουν στα μέρη τους οι γερανοί και ληστεύουν την τροφή τους επιτιθέμενοι και στους ίδιους- τόσο μικροσκοπικοί που είναι).

 “Κι ως oρδινιάστηκαν, καθένας τους στους αρχηγούς τρογύρα,
οι Τρώες στρηνιάζοντας, φωνάζοντας σαν τα πουλιά κινούσαν,
ως γερανοί, που με στρηνιάσματα στον ουρανό πετούνε
τη βαρυχειμωνιά ξεφεύγοντας και τις βαριές τις μπόρες·
και παν πετώντας με στρηνιάσματα στου Ωκεανού το ρέμα,
να φέρουν στους Πυγμαίους το θάνατο και την κακιά την ώρα,
και τους κινούν ανήλεο πόλεμο, μόλις προβάλει η μέρα.” Ομήρου, Ιλιάδα, Ραψωδία Γ

hephaestus     Στην Ελληνική μυθολογία  γίνεται επίσης, λόγος για τον γερανό, ως το αγαπημένο πουλί του Θεού Ήφαιστου. Κι ήταν, λένε, γιατί τα πόδια του πουλιού ήταν δύσμορφα και δυσαρμονικά σε σχέση με το σώμα του, όπως και του Θεού.Από την άλλη μεριά, το πουλί αυτό ήταν πολύ δυνατό και μπορούσε να σύρει το άρμα του Ηφαίστου.               

Ο γερανός, όμως, θεωρείται, το κατ’ εξοχή πουλί του Θεού Απόλλωνα. Γιατί όπως και αυτός, έτσι και το πουλί  είναι  προάγγελοι της Άνοιξης και του Φωτός.Ο γερανός ήταν συνήθως θεωρείται ότι είναι ένα πουλί του Απόλλωνα του θεού του ήλιου, ως προάγγελος της άνοιξης και του φωτός. Λέγεται ότι ο Θεός Απόλλων λέγεται  μεταμφιεζόταν σαν γερανός, όταν επισκεπτόταν τον θνητό κόσμο.

36e0de4a22632272a5fb7d41c045ca9eO γερανός και ειδικότερα ο κοκκινοστεφανωμένος γερανός (Redcrowned Crane), είναι ένα πολύ μεγάλο πτηνό, το μεγαλύτερο του είδους του. Το ύψος του φτάνει κοντά στο ύψος του ανθρώπου (1,50 έως και 1,58 εκατοστά) και σαν στέκεται ορθωμένο ξεπερνά το 1,60 μέτρα, το μήκος του(από την ουρά) κυμαίνεται από τα 101 έως και 150 εκατοστά και τα φτερά του σαν ανοιχτούν έχουν πλάτος 2,50 μέτρα.΄Εχει ολόλευκα φτερά, μαύρη ουρά και λαιμό, όπως και ένα κόκκινο σημάδι στο γυμνό δέρμα τους στην κορφή του κεφαλιού τους εν είδει στέμματος. Εκεί οφείλει και τ΄ όνομά του. Τον λένε και γερανό της Μαντζουρίας, τον λένε και Ιαπωνικό γερανό, οι Κινέζοι τον λένε tanchōzuru*

Οι γερανοί είναι κοινωνικά και κατ’ εξοχή μονογαμικά πτηνά και χορεύουν από τα μικρά τους χρόνια, κυρίως όμως σαν βρίσκονται στην εποχή του ζευγαρώματος, όπου και φλερτάρουν. Φημίζονται για την νοημοσύνη τους, την οξύτητα της όρασης, της όσφρησης και της ακοής τους. Είναι αποδημητικά πουλιά που διασχίζουν όλη την γη πετώντας αχανείς και ατέλειωτες διαδρομές. Η διάρκεια ζωής τους είναι περί τα 40 χρόνια και σε αιχμαλωσία φτάνουν στα 80. Θεωρούνται από τα παλαιότερα είδη πτηνών. Το 1920, ανακαλύφθηκαν στην Νεμπράσκα των Η.Π.Α απολιθωμένα οστά πτερυγίων που εκτιμώνται οτι μπορεί να ανήκουν σε ένα ακόμη παλιότερο είδος γερανού που έζησε πριν σχεδόν 10-εκατομμύρια χρόνια στην ύστερη Miocene εποχή. Ένα απολίθωμα γερανού βρέθηκε στη Νεμπράσκα από την Pliocene period περίοδο Πλειόκαινο (5,3 έως 2.600.000 χρόνια πριν) μπορεί να είναι δομικά όμοια με τον σύγχρονο Sandhill Crane, ενδεχομένως, καθιστώντας το ένα από τα παλαιότερα γνωστά είδη πτηνών εξακολουθούν να επιβιώνουν!Από την μεταναστευτικότητα των πουλιών αυτών οριζόταν στην αρχαιότητα* αλλά και σήμερα ακόμη η αρχή και το τέλος των εποχών. Στους ανθρώπους έχουν χρησιμεύσει σε πολλά άλλα.

Αξίζει να σημειώσω εδώ, ότι εννέα χιλιάδες χρόνια πριν από τώρα, ανακαλύφτηκε πρόσφατα, ότι στην Κίνα χρησιμοποιούσαν τα οστά των φτερών τους ως φλάουτο για να παίζουν μουσική. Η ανώτερη τάξη στην Κίνα και στην Ιαπωνία εκπαίδευε τους γερανούς ως οικόσιτα ζώα, τα μάθαιναν να χορεύουν guqin  ή τους έραβαν τα μάτια, τα πάχαιναν και όταν ήταν έτοιμα τα έτρωγαν.. Και, εκτός βέβαια, του ότι η κατοχή του εμβλήματος ενός γερανού σήμαινε για τον φορέα του ότι ήταν της ανώτερης κοινωνικής τάξης, ότι είχε τίτλο ευγενείας δηλαδή, οι Κινέζοι, όπως και οι υπόλοιποι Ασιάτες, είχαν βαλθεί να τα καταθηρεύουν. Έτσι και σταδιακά, με τα χρόνια, άρχισε να μειώνεται επικίνδυνα ο πληθυσμός τους. Στα σημερινά χρόνια ο Redcrowned γερανός, που είναι το μεγαλύτερο από τα είδη των πουλιών αυτών είναι εξαιρετικά σπάνιο είδος και υπάγεται στα υπό προστασία είδη πτηνών.

      Κάποτε όμως, στην Κίνα από τα παλιά αχαρτογράφητα χρόνια των οκτώ αθανάτων* του Ταοϊσμού(Bā xiān), αυτός, ο Redcrowned γερανός, ήταν το πιο  ιερό πουλί, μετά τονοι οκτώ αθάνατοι Φοίνικα. Κατά τον θρύλο  τους ζούσε πάνω από χίλια χρόνια. Γι’ αυτό και ως τις μέρες μας ο γερανός είναι σύμβολο μακροβιότητας, της αθανασίας και της σοφίας. Κατά τον θρύλο τους επίσης, ο γερανός όταν έφτανε στο 600ό έτος του, έπαυε να έχει όποια ανάγκη τροφής ει μη στεκόταν ακίνητος ως το ομόφωνο του hé 合, γι αυτό και έως τις μέρες μας είναι σύμβολο της αρμονίας και της γαλήνης.

      Στις τέχνες και την λογοτεχνία των Κινέζων και των Ιαπώνων αντανακλώνται οι θρύλοι με γερανούς Είναι και για τους Ιάπωνες, όπως και για άλλους λαούς στην Ασία ενα πτηνό ιερό τυλιγμένο στο μυστήριο και στην ιερότητα. Λένε, στα βιβλία τους πως τα πνεύματα οδηγούνται από γερανούς που φέρνουν τις ψυχές των κεκοιμημένων στους ουρανούς. Ο θάνατος ενός ταοϊστή ιερέα λέγεται ότι είναι η μεταμόρφωσή του σε ένα ιπτάμενο γερανό. Από πρώτα χρόνια της ιστορικής περιόδου της Άνοιξης και του Φθινόπωρου στην Κίνα ( 770-476 B.C) έχουν ανακαλυφθεί χάλκινα βάζα με σκαλισμένους επάνω τους  Redcrowned γερανούς, ως μέρος των ιερών τελετουργιών τους. Στις ζωγραφιές τους, οι οκτώ πεφωτισμένοι αθάνατοι του Ταοϊσμού (hsien*ή Xian) απεικονίζονται να καβαλούν τους γερανούς και να διασχίζουν τους ουρανούς.

dievca

      Οι Hsien, είναι κινέζικη λέξη για τα πεφωτισμένα, τα υπερβατικά ανθρώπινα όντα με υπερφυσικές ιδιότητες, τα ουράνια όντα, τα αθάνατα, για τους σαμάνους, τους άγιους, τους αλχημιστές της αναζήτησης της αθανασίας. Για κείνα τα ανθρώπινα όντα που ζουν ψηλά στα βουνά, μακρυά από τους ανθρώπους, εκεί που το κρύο και ο χιονιάς τα αφήνει ανέγγιχτα, χωρίς ανάγκη τροφής.

      Οι γερανοί, επίσης, αποκαλούνται και ευλογημένα ουράνια πτηνά.Σε αντανάκλαση της συσχέτισης με τους Hsien, ο κοκκινοστεφανωμένος γερανός επονομάζεται και αυτός Xian. Είναι που αυτοί μεταφέρουν τις ψυχές των θνώντων και τους αθανάτους και που οι ίδιοι οι γερανοί είναι μεταμορφωμένοι άγιοι xien,είναι που πετούν πολύ ψηλά και ασταμάτητα στους ουρανούς, διανύοντας αχανείς ουράνιες εκτάσεις,εκεί όπου το κρύο και ο χιονιάς τα αφήνει ανέγγιχτα.

      Λόγω της εξαιρετικής σημασίας τους για τον κινεζικό πολιτισμό, ο Redcrowned Crane επιλέχθηκε από την Εθνική Δασών Προεδρείο της Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας ως υποψήφιο για τον τίτλο του εθνικό ζώο της Κίνας. Η λήψη της απόφασης αναβλήθηκε λόγω της απόδοσης στην λατινική  του γερανού ως «Japanese crane»

1000_paper_cranes_of_hope_by_x_yuuya_x-d3bjfnq

Στην Ιαπωνία, ένα δωδεκάχρονο κοριτσάκι, η Sadako Sasaki που ενώ πέθαινε από λευχαιμία εξ αιτίας της πυρηνικής βόμβας που έπεσε στην Χιροσίμα, στο τέλος του Β’ Παγκόσμιου Πολέμου, προσπαθούσε να προλάβει να φτειάξει χίλιους χάρτινους γερανούς ώστε να πραγματοποιηθεί η ευχή της για να ζήσει- επειδή έτσι έλεγε ο θρύλος τον οποίον πίστευε- έγινε μετά τον θάνατό της το παγκόσμιο σύμβολο των αθώων θυμάτων του Β΄ παγκοσμίου πολέμου και κάθε πολέμου. Από τότε και στην μνήμη αυτού του τραγικού συμβάντος φτιάχνονται παντού στον κόσμο χάρτινοι γερανοί κι άλλοι τόσοι για κάθε παιδί που κινδυνεύει η ζωή του και εύχονται να ζήσει.Γιατί ο γερανός ακόμη και έως σήμερα συμβολίζει την μακροβιότητα της ζωής και οι χίλιοι γερανοί , όσα τα χρόνια της ζωής του.. 

1.-blu_thumb.gif

Κάπως έτσι, λοιπόν, κλείνω εδώ, το αφιέρωμά μου στους γερανούς.Ξεκίνησε στην σκέψη μου με αφορμή τις φράσεις του ποιητή μας Γιάννη Ρίτσου σα μετέφραζε το τραγούδι το ρώσικο “ Οι γερανοί” που  μου γέννησαν το ερώτημα..Τι εννοεί εδώ;

Στιγμές στιγμές θαρρώ πως οι στρατιώτες που πέσανε στη  ματωμένη γη δεν κείτονται,θαρρώ, κάτω απ’ το χώμα αλλά έχουν γίνει άσπροι γερανοί-

Πετάει ψηλά το κουρασμένο σμάρι στης δύσης τη θαμπή φεγγοβολή

και βλέπω ένα κενό στη φάλαγγά του και είναι ίσως η δική μου η θέση αυτή..”.

Και το τελειώνω το αφιέρωμά μου αυτό με το αληθινό, το στα ρώσικα αποδοσμένο τραγούδι, καθώς του πρέπει, με σκηνές από την ταινία “Όταν πετούν οι γερανοί” που το ‘κανε διάσημο σε όλο τον κόσμο. Ελπίζω να το αγαπήσετε και σεις όπως και εγώ.

]

 2.BIBLIA_Σχόλια –πηγές μου

Ας επισημάνω εδώ ότι στο κείμενό μου, κάθε λέξη ή φράση μου που είναι σε γαλάζιο χρώμα συνδέεται με ιστοσελίδα άλλη για πιο εξειδικευμένες πληροφορίες αναφορικά με αυτήν, οπότε και αν ενδιαφέρεσθε, απλά πατείστε πάνω τουςgl_5 Επί πλέον, όμως:

1.Η φράση που χρησιμοποιώ “Οταν οι  μύθοι κυβερνούσαν τον κόσμο” είναι παρμένος από τα χειρόγραφα του Edward Topsell (1572-1625).Δείτε: https://www.wikiwand.com/en/Edward_Topsell

2. Η Οινόη, κατά την ελληνική μυθολογία,όπως τον εξιστόρησε ο Βόϊος στην Ορνιθογονία του, μεταφέρει ο Αντωνίνος Λιβεράλις και τον αντιγράφω επί λέξει από την σελίδα: Αρχαία Ελληνική Γλώσσα και Γραμματεία: Μορφές και Θέματα της Αρχαίας Ελληνικής Μυθολογίας ΟΙΝΟΗ (πουλί, γερανός): Η Οινόη ανήκε στο γένος των Πυγμαίων ανθρώπων. Ήταν πολύ όμορφη, όμως με κακό χαρακτήρα, περιφρονούσε μάλιστα την Άρτεμη και την Ήρα. Αυτή η τελευταία, η θεά της οικογένειας, τιμώρησε την Οινόη για τη δυστροπία και την αλαζονεία της, στερώντας της τη δυνατότητα να είναι με το παιδί της. Πιο συγκεκριμένα: Όταν γεννήθηκε ο Μόψος, καρπός του γάμου της Οινόης με τον μετρημένο και λογικό Νικοδάμαντα, οι Πυγμαίοι προσέφεραν πολλά δώρα για το νεογέννητο. Η Ήρα, τότε, μεταμόρφωσε τη μάνα σε γερανό, πουλί που πετά ψηλά και έχει μακρύ αυχένα, και ενέσπειρε διαμάχη ανάμεσα σε αυτήν και τους Πυγμαίους. Ο πόλεμος αυτός δεν σταμάτησε ποτέ, γιατί η Οινόη, μη θέλοντας να αφήσει το παιδί της, πετούσε συνέχεια γύρω από το παλιό σπίτι της. Οπλισμένοι οι Πυγμαίοι την κυνηγούσαν.”

3. Η Γεράνια πήρε το όνομά της από ένα γερανό – μα και το γεράνι, το γνωστό φυτό μας, που μας ήρθε από την Αφρική, με αυτόν τον γερανό έχει να κάνει. Κι ένας αρχαίος θρύλος λέει πως το γεράνι ξεπετάχτηκε κι έκανε τα άνθη του μόλις ο προφήτης Μωάμεθ άπλωσε πάνω σε μια μολόχα τα ρούχα του να τα στεγνώσει ο ήλιος από τον ιδρώτα μου λουλούδι

4. Οι πυγμαίοι, κατά την Ελληνική μυθολογία, ήταν μια φυλή νάνων οι οποίοι πρωτοαναφέρονται στην Ιλιάδα από τον Όμηρο πως ζούσαν στην Ινδία (Ανατολική Αιθιοπία) και στα νότια της σημερινής Αιθιοπίας. Η λέξη πυγμαίος προέρχεται από την αρχαιοελληνική λέξη πυγμή που σημαίνει μια φούχτα ή μια γροθιά αλλιώς το  μέτρο μήκους που αντιστοιχεί στην απόσταση μεταξύ του αγκώνα και των αρθρώσεων του χεριού.

5. H αρχαία Θεά Juno, κατά την Ρωμαϊκή θρησκειολογία στην οποία εισήχθη από τους Βασιλείς των Ετρούσκων, η οποία έχει στενή ομοιότητα με την Θεά Ήρα, ήταν κόρη του Κρόνου και σύζυγος του Δία, βασίλισσα μαζί με τον Δία και την Αθηνά στο Ρωμαϊκό Καπιτώλιο.

6. Ο Παλαμήδης, ο γιός του Βασιλιάς Ναύπλιου, ο “από μηχανής Θεός¨”, είναι αυτός ο μέγιστος εφευρέτης με την εκπληκτική ευφυΐα και την στρατηγική σκέψη, μαθητής του Κένταυρου Χείρωνα, που συμμετείχε στον Τρωϊκό Πόλεμο και τον οποίον σκότωσε ο Οδυσσέας,  αλλά που δεν αναφέρεται από τον Όμηρο στα έπη του. Από τον Παλαμήδη πήρε το όνομά του το Κάστρο του Παλαμηδίου στο Ναύπλιο. “Υπήρξε ιατρός, αστρονόμος και άριστος εποποιός, αλλά όπως μας πληροφορεί το λεξικό Σουίδα και η αρχαία παράδοση, τα έπη του εξαφανίστηκαν από τους απογόνους του Αγαμέμνονος δια βασκανίαν δηλ. από ζηλοφθονία. Εφεύρε ακόμη την αλφαβητική γραφή, και τους αριθμούς, τους πεσσούς και τους κύβους, τα μέτρα και τα σταθμά, επινόησε τις φρυκτωρίες, τον άβακα, τα νομίσματα και την υποδιαίρεση του χρόνου.” Θεωρείται πως ο Παλαμήδης απέκτησε τις γνώσεις του που τον οδήγησαν στις μεγάλες εφευρέσεις του από την παρατήρηση των γερανών καθώς πετούσαν και την εν γένει συμπεριφορά τους.Λέγεται ότι αυτός ήταν που ανακάλυψε τα ελληνικά γράμματα, μερικά από αυτά παρατηρώντας τις σπείρες των ιπτάμενων γερανών.Δείτε:http://mythiki-anazitisi.blogspot.gr/2016/07/blog-post_28.html, http://www.politikalesvos.gr/palamidis/

https://books.google.gr/books?id=icxOAAAAYAAJ&pg=PA151&lpg=PA151&dq=birds+of+Palamedes&source=bl&ots=nmlzQgpquW&sig=nqS6pBgpzFwbMhKbGo9pDiVKtek&hl=el&sa=X&ved=0ahUKEwjHm7uwq5fTAhXlLMAKHeiuBC8Q6AEIGjAA#v=onepage&q=birds%20of%20Palamedes&f=false

6. H αρχαία Θεά Juno, κατά την Ρωμαϊκή θρησκειολογία στην οποία εισήχθη από τους Βασιλείς των Ετρούσκων, η οποία έχει στενή ομοιότητα με την Θεά Ήρα, ήταν κόρη του Κρόνου και σύζυγος του Δία, βασίλισσα μαζί με τον Δία και την Αθηνά στο Ρωμαϊκό Καπιτώλιο.

5.Για την μεταναστευτικότητα των γερανών: Ο Πλίνιος εξήρε την κανονική τάξη της μετανάστευσης των γερανών και των ορτυκιών, κατά την οποία τα ορτύκια εμφανίζονται τακτικά ένα μήνα πριν από τους γερανούς την άνοιξη και αποδημούν ένα μήνα πριν από αυτούς. Ότι όταν οι γερανοί ήταν να αναχωρήσουν από την Θράκη, πρώτα συγκεντρώνονταν σε κατάταξη και με την τάξη με τον τρόπο των στρατιωτών. Και, οτι πριν το κοπάδι φύγει τελικά, οι πιο ηλικιωμένοι των γερανών πετούσαν σε κύκλο τρεις φορές, μετά έπεφταν πεθαίνοντας από την εξάντληση για να ταφούν από τους άλλους.

Πριν, όμως από αυτόν, ο Ηρόδοτος  ήταν ο πρώτος που περιέγραψε την μετανάστευση των γερανών από το βορρά της Μαύρης Θάλασσας στην Κεντρική Αφρική, ενώ ο Αριστοτέλης, περίπου εκατό χρόνια μετά,  ήταν  ο πρώτος που κατέγραψε  την αποδημητικότητα των γερανών όπως και άλλων αποδημητικών πτηνών . Ο Αριστοτέλης ήταν ένας έξυπνος παρατηρητής και, κατέγραψε τους χρόνους αναχώρησης ορισμένων ειδών από την Ελλάδα, έτσι πλέον από τους γερανούς, στην λίστα του περιλαμβάνονται οι πελεκάνοι, τα τρυγόνια, τα χελιδόνια, τα ορτύκια, οι κύκνοι και χήνες. Όπως ο ίδιος επίσης παρατήρησε και με ακρίβεια κατέγραψε οτι τα αποδημητικά πουλιά πριν αναχωρήσουν πάχαιναν. Μια παρατήρηση ενός γεγονότος που αγνοήθηκε επί 2000 χρόνια μετά. γεγονός που στη συνέχεια αγνοείται εδώ και 2000 χρόνια.

Και βέβαια, και στην Παλαιά διαθήκη γίνεται λόγος για την αποδημητικότητα των πτηνών:

Ο πελαργός, το πτηνό αυτό τ’ ουρανού, γνωρίζει διωρισμένους καιρούς της μεταναστεύσεώς του. Η τρυγόνα και το χελιδόνι, τα στρουθία του αγρού, γνωρίζουν τους καιρούς της επιστροφής των. Ο λαός μου, όμως, δεν γνωρίζει τους νόμους του Κυρίου του”.Ιερεμία 8,7, Παλαιά διαθήκη

6.Το αρχέτυπο των xian περιγράφεται από τον Victor H. Mair: “They are immune to heat and cold, untouched by the elements, and can fly, mounting upward with a fluttering motion. They dwell apart from the chaotic world of man, subsist on air and dew, are not anxious like ordinary people, and have the smooth skin and innocent faces of children. The transcendents live an effortless existence that is best described as spontaneous. They recall the ancient Indian ascetics and holy men known as ṛṣi who possessed similar traits.1994:376”

Hsien, είναι κινέζικη λέξη για τα πεφωτισμένα, τα υπερβατικά ανθρώπινα όντα, τα ουράνια όντα,τα αθάνατα, τους σαμάνους, τους άγιους, τους αλχημιστές της αναζήτησης της αθανασίας. Για κείνα τα ανθρώπινα όντα που ζουν ψηλά στα βουνά, μακρυά από τους ανθρώπους, εκεί που το κρύο και ο χιονιάς τα αφήνει ανέγγιχτα. Με το φωνολογικό κινέζικο λεξικό (Shiming) του έτους 200 CE περίπου , που παρέχει «ετυμολογίες», ορίζεται οτι  Xian (仙) ως «εκείνος που γερνάει και δεν πεθαίνει” και εξηγεί ότι ως κάποιος που Qian (遷 «κινείται σε») τα βουνά. «

7.Kung Fu: (ή ung fu ή Gongfu ή gung fu (功夫, Gongfu) Από  την παρατήρηση των κινήσεων των λευκών γερανών, της τίγρης, της λεοπάρδαλης, του φιδιού και του δράκου και  βέβαια χάρις τους δημιουργήθηκε  η πολεμική κινεζική τέχνη Κούγκ Φου (Kung Fu), οπότε δείτε και ποιά χαρακτηριστικά τους συνεισέφερε το καθένα τους στην τέχνη αυτή:           5AnimalLogoTrans      

Τίγρης: «Δύναμη, επιμονή και αφοβία.»
Γερανός: «ψυχραιμία, ισορροπία και χάρη.»
Λεοπάρδαλη: «ταχύτητα και δύναμη.»
Φίδι: «Ευελιξία, Απάτη και Ρυθμική αντοχής».
Δράκος: «Για την βόλτα στους ανέμους (Επίτευξη του αδύνατου).»

8. Όταν οι γερανοί χορεύουν:

9.71067飛   Το κινέζικο ιδεόγραμμα  για την λέξη πτήση είναι  飞  fēi (να πετάς) και προέρχεται από την εικόνα ενός γερανού καθώς πετάει, ο δε παραδοσιακός τύπος του ιδεογράμματος αυτού στην γραφή των μανδαρίνων 飛 δείχνει δυό φτερά και ένα μακρύ λαιμό.

Το ίδιο ιδεόγραμμα, όπως απεικονίζεται δίπλα με την μαύρη γραφή είναι η καλλιγραφική αποτύπωση του ιδεογράμματος από τον καλλιγράφο Li  Yong  Chang (674 –746) της  δυναστείας των Τανγκ Li Yong.

10. sky’s upper limits=  ιδιωματισμός=εννοεί πως δεν υπάρχουν ανώτατα όρια τ’ ουρανού, είναι αέναος και ατελεύτητος

11. Αναφορικώς με τους γερανούς, μερικές από τις πηγές μου : https://www.savingcranes.org/education/faqs/ , https://www.wikiwand.com/en/Crane_in_Chinese_mythology , https://www.revolvy.com/topic/Red-crowned%20crane,

https://www.wikiwand.com/en/Red-crowned_crane,

http://www.ourendangeredworld.com/species/birds-bats/red-crowned-crane/

http://www.taytopark.ie/zoo/red-crowned-or-japanese-crane,

http://www.japanvisitor.com/japan-nature/red-crowned-crane

http://digitalcommons.unl.edu/cgi/viewcontent.cgi?article=1011&context=bioscicranes

http://www.sunsigns.org/crane-animal-totem-symbolism-meanings/

12. tanchōzuru:  Το τραγούδι του https://www.youtube.com/watch?v=64WH4wtFaQ0

Book of Myths and Legends of China, by E. T. C.. Werner

13. Εικονογραφία από το βιβλίο του E. T. C.  Werner “Myths and Legends of China”(1922) όπου απεικονίζονται οι οκτώ αθάνατοι:Han Zhongli, Zhang Guolao, Han Xiangzi, Tieguai Li, Cao Guojiu, Lv Dongbin, Lan Caihe and He Xiangu. Αναφορικώς με τους οκτώ Αθάνατους του Ταοϊσμού:http://www.sacred-texts.com/cfu/mlc/mlc13.htm

https://www.wikiwand.com/en/Chinese_folk_religion

Τα πέντε πουλιά: ο γερανός, ο φοίνικας, η πάπια των Μανδαρίνων, ο ερωδιός και η σουσουράδα αντιπροσωπεύουν τις πέντε Κουμφουκιανές  σχέσεις. Στην περίπτωση του γερανού ο γερανός που στέκεται αντιπροσωπεύει τον σεβασμό του γιού προς τον πατέρα. Δυο γερανοί που πετούν προς τον ήλιο συμβολίζουν την φιλοδοξία. Ενας γερανός αναμεσίς των σύγνεφων συμβολίζει την αρχοντιά. Ενα ζεύγος γερανών συμβολίζουν μια ευχή για μακρόχρονη έγγαμη ζωή ενώ ένας γερανός στα πευκόδεντρα συμβολίζει την ευχή για δύναμη και υγεία.

Πριν την προσέγγιση


Loui Jover - Tutt'Art@ (34)

1. blu

Τρομάζω από κάτι που πλησιάζει σέρνοντας τα πόδια του κόντρα στο χιονόνερο.

‘Ένα κομμάτι του τι θα ακολουθήσει.

Ένας αποσπασμένος τοίχος.Κάτι χωρίς μάτια.Σκληρό.

Ένα πρόσωπο από δόντια!

Ένας μοναχικός τοίχος. ‘Η μήπως είναι το σπίτι εκεί

και δεν το βλέπω;

Το μέλλον: ένας στρατός από άδεια σπίτια

που προσπαθεί να πορευτεί στο χιονόνερο.

ΙΙ

        Δυο αλήθειες πλησιάζουν η μια την άλλη. Η μια έρχεται από μέσα, η άλλη απ’ έξω

και κει που συναντιούνται μπορεί να δει κανείς τον εαυτόν του.

Όποιος αντιλαμβάνεται τι πρόκειται να συμβεί φωνάζει απεγνωσμένα:

“Σταμάτα!

Οτιδήποτε άλλο εκτός απ΄ το να πρέπει να γνωρίσω τον εαυτόν μου.”

Υπάρχει κι ένα πλοίο που θέλει να δέσει- προσπαθεί στο μέρος αυτό-

και θα προσπαθεί χιλιάδες φορές.   

Loui Jover - Tutt'Art@ (15)

Απ’ το σκοτάδι του δάσους βγαίνει ένας μακρύς γάντζος, μπαίνει

μέσα  από το ανοιχτό παράθυρο

και καταλήγει ανάμεσα στους καλεσμένους στην γιορτή που έχει ανάψει.                                           

III

Το διαμέρισμα όπου έζησα το μεγαλύτερο μέρος της ζωής μου θ’

αδειάσει. Είναι ήδη εντελώς άδειο. Η άγκυρα έχει σηκωθεί- κι ενώ ακόμη επικρατεί πένθος, είναι το ελαφρότερο διαμέρισμα της πόλης.

Η αλήθεια δεν χρειάζεται έπιπλα. Έχω κάνει τον γύρο της ζωής μου κι έχω επιστρέψει στο σημείο εκκίνησης: ένα άδειο δωμάτιο.Πράγματα που έχω ζήσει εδώ εμφανίζονται στους τοίχους σαν αιγυπτιακές ζωγραφιές,

σκηνές στο εσωτερικό  ενός τάφου. Σβήνουν όμως σιγά σιγά. Επειδή το φως παραείναι δυνατό. Τα παράθυρα έχουν μεγαλώσει. Το κενό διαμέρισμα είναι μια μεγάλη διόπτρα που βλέπει τον ουρανό.

Έχει ησυχία όπως σε λειτουργία κουακέρων.

Το μόνο που ακούγεται είναι τα περιστέρια στην πίσω αυλή, το γουργουρητό τους.

1. blu


Το παρόν ποιητικό κείμενο του Νομπελίστα ποιητή, ψυχολόγου Tomas Gösta Tranströmer, (15 /4/1931 – 26/3/2015), το ονομάζει “προοίμια” από την ενότητα των ποιημάτων του με τίτλο “Βλέποντας στο σκοτάδι” σε μετάφραση Βασίλη Παπαγεωργίου 

Reciprocal Accords 1942

2.BIBLIA_Πηγές, σχόλια.

Διόπτρα η [δióptra] Ο25 : (οπτ.) όργανο που αποτελείται από ένα σύστημα φακών και που χρησιμοποιείται για την παρατήρηση αντικειμένων τα οποία βρίσκονται σε μεγάλη απόσταση: H ~ του Γαλιλαίου. Πρισματική ~. Aστρονομική ~, διοπτρικό τηλεσκόπιο. || (πληθ., λόγ.) διπλή διόπτρα για τη χρησιμοποίηση και των δύο ματιών· κυάλια. (δες:http://www.greek-language.gr/greekLang/modern_greek/tools/lexica/triantafyllides/search.html?lq=%CE%B4%CE%B9%CF%8C%CF%80%CF%84%CF%81%CE%B1&dq=

Το προοίμιο= η εισαγωγή, ο πρόλογος, πχ σε ένα ποιητικό έργο όπως του .

«Το προοίμιο λοιπόν είναι η αρχή του ρητορικού λόγου, ό, τι είναι ο πρόλογος στη (δραματική) ποίηση και το προαύλιο στην αύληση: όλα αυτά είναι αρχές, κάτι σαν άνοιγμα δρόμου προς ό, τι θα ακολουθήσει. Το προαύλιο λοιπόν μοιάζει με το προοίμιο των επιδεικτικών λόγων· πραγματικά οι αυλητές, αφού πρώτα παίξουν ένα κομμάτι που ξέρουν να το παίζουν καλά, το συνάπτουν τονικά με την αρχή του κομματιού που πρόκειται να εκτελέσουν· με τον ίδιο τρόπο πρέπει να γράφει κανείς και τους επιδεικτικούς του λόγους: αφού πρώτα πει κάτι -οτιδήποτε- που του αρέσει, να περνάει αμέσως στο προοίμιο και να κάνει τη σύνδεση με το θέμα του.πηγή: Αριστοτέλης, «Ρητορική», βιβλίο τρίτο.

Οι πίνακες ζωγραφικής  με την φιγούρα την γυναικεία και το γυναικείο πρόσωπο είναι του σύγχρονου σουρεαλιστή ( Abstract /Surrealist) Αυστραλού ζωγράφου Loui Jover

Ο τελευταίος πίνακας είναι του Wassily Kandinsky( 1866-1944) και έχει τον τίτλο Reciprocal Accords  (αμοιβαίες συμφωνίες)

Ανάμεσα στο σκοτάδι και στο φως


 GAO XINGJIAN

Ήταν ωραία στην αοριστία της

αυτή που με κρατούσε

ανάμεσα στο σκοτάδι και στο φως,

εκεί που ισορροπούν η μέρα με τη νύχτα,

με μισό πρόσωπο στο φως και τ’ άλλο στο σκοτάδι.

Ωραία, με προεκτάσεις απροσδιόριστες.

Όπως όταν χαράζει το χειμώνα

μέρα λαμπρή στα μέσα του Γενάρη,

κι άλλοτε, σαν «από την άλλη

μεριά αγγελτηρίων θανάτου».

Πράξις λαθραία,

που κάποτε κι αυτή τελειώνει

σαν τη ζωή.

butft3

Ένα ποίημα του ποιητή μας Κώστα Στεργιόπουλου

{1926 -11 Ιανουαρίου 2016}

Τα Ποιήματα Γ’ 1983-2005 (2006)

      2.BIBLIA_σχόλια, πηγές

                 1.Η φράση στο ποίημα του Κ. Στεργιόπουλου «από την άλλη μεριά αγγελτηρίων θανάτου» προέρχεται από την γνωστή ρήση του Ν. Εγγονόπουλου:

«τούτη η εποχή του εμφυλίου σπαραγμού δεν είναι εποχή για ποίηση κι άλλα παρόμοια:

σαν πάει κάτι να γραφεί είναι

ως αν να γράφονταν από την άλλη μεριά αγγελτηρίων θανάτου”

N. Εγγονόπουλος.(Ποίηση 1948, ‘Ελευσις, 1948)

                 2. Για τον ποιητή μας Κώστα Στεργιόπουλο: δείτε και

http://gcla.phil.uoa.gr/newfiles/Kostas%20Stergiopoulos.pdf

http://www.authors.gr/members/view/author_16

3. Ο ζωγραφικός πίνακας είναι του πολυτάλαντου Κινέζου Νομπελίστα Gao Xingjian

               4. Η μουσική είναι του  Ιάπωνα συνθέτη Shigeru Umebayashi