Σώσε τον χρόνο, σώσε τ’όνειρο


  Ποιά μεταξύ περπάτησε του ιώδους και του ιώδους Ποιά μεταξύ περπάτησε Τις διάφορες βαθμίδες του διαφορισμένου πράσινου Πηγαίνοντας μ’ άσπρο και μπλέ, στο χρώμα της Μαρίας, Λέγοντας τιποτένια πράγματα Εις άγνοια και εις γνώση του αιώνιου πόνου Ποιά μες στους άλλους σκίρτησε όταν περπατούσαν Ποιά έκανε, λοιπόν, τις κρήνες δυνατές  κι ακμαίες τις πηγές, … Continue reading Σώσε τον χρόνο, σώσε τ’όνειρο

Μεταξύ τήξης και πήξης


Η μεσοχείμωνη άνοιξη έχει την εποχή της Αέναη αν και μουσκεμένη προς το δείλι Μετέωρη στον χρόνο, ανάμεσα στον πόλο και στον τροπικό. ‘Οταν η λίγη μέρα είναι λαμπρότατη, με πάγο και φωτιά, Ο λίγος ήλιος καίει την παγωνιά σε υδρότοπους και τάφρους, Μέσα σε κρύο νηνεμίας που είναι η θέρμη της καρδιάς Αντανακλώντας σ’ … Continue reading Μεταξύ τήξης και πήξης