Η σκόνη του κόσμου


Η ανεμοδαρμένη μπανανιά,

Ο ήχος από τις σταγόνες της βροχής καθώς χτυπάν’ 

μια λεκάνη στο σκοτάδι
1 (1)

Σ’ αυτές τις σταγόνες δροσιάς

άσε με να ξεπλύνω σα σε δοκιμή

την σκόνη αυτού του κόσμου

Ματσούο Μπασό 

(Matsuo Bashō 1644-1694)

1.-blu_thumb.gif

 Τα δυο χαϊκού πιο κάτω σε μετάφραση από την ιαπωνική στην αγγλική του Nobuyuki Yuasa  από ένα σημαντικό χειρόγραφο του Takarai Kikaku, επίσης γνωστού ως Shinshi, ενός από του οπαδούς του Basho.

The wind-blown basho tree

The noise of raindrops hitting

A basin in the dark.

1.-blu_thumb.gif

In these drops of dew

Let me wash as a trial

The dust of this world

“a translation by Nobuyuki Yuasa of an important manuscript by Takarai Kikaku, also known as Shinshi, one of Basho’s followers”.

Πηγή μου : A Quarterly Journal of Japanese Short Form Poetry:

Advertisements

Στης Κίρκης


Roberto Liang3

1.-blu_thumb.gif

Πλάγιαζα στο σκοτάδι και την περίμενα
ακούγοντας ν΄ ανεβαίνει τη σκάλα
μες στη δροσιά του σπιτιού
σαν ψίθυρος από φιλιά κι ανάσες.

Γύρευα τότε να ξεφύγω
μα η ομορφιά της στάλαζε στα κόκαλά μου
νύχτες που μελετούσα το κενό
πηγαίνοντας από την ηδονή στον Άδη.

Και τα λαγόνια της να φέγγουνε στον ύπνο μου
ματόκλαδα και χείλια που τα’ σκιζε ο πόθος μου
κι ο γυρισμός στον ύπνο μου μονάχα
λίγος καπνός από μακριά
λουλούδια κι ένα δροσερό σταμνί.

Και το καράβι μου στον κήπο της
δεμένο κι άγρυπνο
σαν ένα μεγάλο μαύρο σκυλί
μου θύμιζε κάποτε τους σύντροφους που χάθηκαν
ή τις παράξενες αφορμές της αγάπης.

1.-blu_thumb.gif

Το ποίημα του Γιώργου Παυλόπουλου  με τίτλο «Στης Κίρκης» από την ποιητική του συλλογή «Το κατώγι»

Ο πίνακας του Roberto Liang

Στο τραγούδι ο Magic Slim -» How Unlucky Can One Man»

Οδεύοντας στην Ανοιξη των 92 και κάτι ημερών..


cherry-blossoms-wallpapers-design-Cherry-Blossoms

 Ημέρα εαρινής ισημερίας η σημερινή, ημέρα που σηματοδοτεί την αρχή της Άνοιξης. Μιας Άνοιξης που δεν φτάνει φέτος ούτε καν στις 100 ημέρες. Ενενήντα δυο ημέρες και κάτι (92,76 για την ακρίβεια) η διάρκειά της, καθώς λεν’ οι επαϊοντες..Και οι ημέρες της, λένε,  όλο και θα μικραίνουν στο πέρασμα των χρόνων και το καλοκαίρι όλο και θα μακραίνει…Κι έχει αρχίσει αυτό το κόντεμα της διάρκειάς της από χρόνια πολλά..Λέτε κάποτε οι τότε γενιές να γνωρίσουν μόνον ένα απέραντο καλοκαίρι; Τι κρίμα!

Για αναλογισθείτε πως θάναι ο κόσμος χωρίς την Άνοιξη!

Θα’ χει χάσει τότε ο κόσμος όχι μοναχά την ομορφάδα της, μα και την αναγέννηση, την επανάσταση, την ανάσταση των όσων αυτή μες απ’ το όνομα και την ύπαρξή της συμβολίζει και  όλα όσα εντός της εκκινούν και επανακινούνται σε νέα μορφή μέχρι όλα τους να εκραγούν  σε ένα οργασμό χρωμάτων, αρωμάτων, ενέργειας, ανάτασης ψυχής και ζωής.

Και, δεν θάχει χάσει μοναχά αυτά τότε ο κόσμος, χάνοντας την Ανοιξη, μα και την γνώση την μοναδική την σημασίας του εφήμερου της υπαρξης εκείνης μα και του ίδιου,  την γνώση και την βίωση της  ευλογίας της αναγέννησης, της εξέλιξης  και μετεξέλιξης της ίδιας της ζωής, της ανάστασής της που συντελούνται εντός της.

Πόσο πιό φτωχός, πόσο καταδικασμένος θάναι  ο κόσμος τότε. Εγκλωβισμένος καθώς,  στην ζήση της λαύρας και της γύμνιας ενός απέραντου καλοκαιριού που θάχει χάσει τ’όνομά του και ενός φθινόπωρου μακρυού, θανατερά μελαγχολικού για τους καιρούς της άγονης ξηρασίας που θαρθει μετά για κείνους τους λίγους που θ’αντέχουν ακόμη..

Ερημιά!

Είναι που κι ο χειμώνας, καθώς λένε εκείνοι που γνωρίζουν, θα μικραίνει ολοενα και αυτος μέχρι να χαθεί..

Κι η νομοτέλεια της γέννησης, του θανάτου και της αναγέννησης που θάναι; Με ποιούς άλλους τρόπους η ζωή θα αναγεννάται;  Αναρωτιέμαι

Γιατί η ζωή, πστεύω, πάντα θα βρίσκει τον τρόπο και τον δρόμο της, αλλιώτικος θάναι μοναχά, όσο θα υπάρχει τούτος ο κόσμος .

Και μέχρις τότε, που θα μένουν τα τραγούδια μόνο, η μουσική που θα διατρέχει τον χρόνο, να θυμίζουν τα περασμένα μεγαλεία της, ας γιορτάσουμε, λέω, το σήμερα του εφημέρου της.

Ας γιορτάσουμε τον ερχομό της Ανοιξης, όπως και την ζωή! Να την ζήσουμε και να την χαρούμε και να την αγαπήσουμε  στο εφημερό της.

Και μακάρι η ζωή μας, η ζωή του καθενός μας νάναι γιομάτη ως μια Ανοιξη.

 

Στις άκριες


 

 

      Λιόλουστη μέρα κι η σημερινή με παγωνιά κι ήλιο. Η σκοτεινιά όμως τούτης της νύχτας γλυκαίνει απ’ το αστραποβόλημα των αστεριών του ουρανού. Εκεί στα ψηλά ο τόπος μας έχει ντυθεί στ’ άσπρα.Τώρα εκεί πάνω, σκέφτομαι, θάναι σαν τότε, που τ’αστέρια φώτιζαν τα σκοτεινά μονοπάτια και οι γαλαξίες ήταν η σκεπή του στερεώματος..Εκεί, στα πολύ υψηλά που ήμουν κάποτε, στο κοίλωμα της κορυφής ενός βουνού μας, οπου ήταν κρυμμένο ενα  χωριουδάκι. Μικρό και τόσο απόμερο κι απομονωμένο, τόσο μακρυά από κάθε τι άλλο..Στην άκρια..μα που είναι τόσο κοντινή μας..Είχα απολαύσει τέτοιες νυχτιές ξαγρυπνώντας όλη την νύχτα για να χαρώ την ομορφιά τους πότε περπατώντας στα μονοπάτια του με το φως του γαλαξία, πότε ξαπλωμένη στο ξέφωτο των ελατόδεντρων.  Υπάρχουν κι όμως ουρανοί αλλιώτικοι που- θαρρώ- ούτε γώ, ούτε πολλοί από μας θα απολαύσουμε ποτέ από κοντά και παγωμένες ομορφιές τόπων που δεν θα διαβούμε

Τόποι απλωτοί πέρα από τον ορίζοντα, ατέλειωτες παγωμένες πεδιάδες με τον άνεμο να λυσσομανά ξεφτουρίζοντας τον πάγο.. Εκεί που τα βουνά είναι γρανιτένια  κι απόρθητα. Εκεί που περπατας πάνω στην θάλασσα  και τα τεράστια παγωμένα κύματά της φτειάχνουν στοές για να διαβείς..

Εκεί που το άσπρο βασιλεύει, εκεί που η γύμνια από χρώματα θολώνει τον νου. Εκεί που η παγωνιά του δεν έχει ταίρι .   Εκεί που ο ουρανός τις νύχτες πιάνει χορούς σε πανδαινίες χρωμάτων αλλιώτικων. χρυσοκκόκινες, ροδοπράσινες νύχτες..

Εκεί που ο τόπος είναι αφιλόξενος στους ανθρώπους και κρατά την ομορφιά του για κείνον μοναχά, κι αν τύχει και βρεθείς εκεί το σπίτι σου θα το φτειάξεις  από τον πάγο για να αντέξεις στον διωγμό του ..Για λίγο μέχρι να σε διώξει ή να σε σκοτώσει…

Εκεί , στις άκριες του κόσμου μας

beautiful-view-of-north-pole

b5bbab_2288086

beautiful-north-pole-wallpapers-1024x768Aurora-Borealis-around-the-North-Pole-the-Northern-Lights-from-Bear-Lake-Alaska

butterfly2

north_pole_from_space_1920x1080

ΑΥΤΟΣ 
ο κόσμος ο μικρός, ο μέγας!

northpole077 

home_at_north_pole-1400x1050

Τότε είπε και γεννήθηκεν η θάλασσα
Και είδα και θαύμασα
Και στη μέση της έσπειρε κόσμους μικρούς κατ’ εικόνα και ομοίωσή μου:

φτενό στα πόδια σου το χώμα 
για να μην έχεις που ν’ απλώσεις ρίζα 
και να τραβάς του βάθους ολοένα 
και πλατύς επάνου ο ουρανός 
για να διαβάζεις μόνος σου την απεραντοσύνη

 

 

Ω! ο κόσμος μας είναι πολύ όμορφος! Αληθινό διαμάντι των σπλάχνων του!.

Τι κρίμα που εμείς  έχουμε βαλθεί ως ψευδοκυριάρχοί του και τον ασχημαίνουμε.

Αχ! Οι εμείς οι ανόητοι άνθρωποι που προσπαθούμε να τον φέρουμε στα μέτρα μας.

Πως να χωρέσει ο κόσμος στον άνθρωπο;;

       Αυτός, ο όμορφος κόσμος μας, είναι που ή που θα μας χωνέψει ή που θα πεθάνει μαζί μας..

1. blu

2.BIBLIA_

Σημειώσεις:

1)Στην φωτογραφία την πάνω αριστερα, είναι ο άνθρωπος που περπατάει πάνω στην παγωμένη θάλασσα μες στην στοά που έχει δημιουργήσει το παγωμένο κύμα από πάνω του!

             2)Το απόσπασμα το ποιητικό είναι από το ποίημα Αξιον Εστί του ποιητή μας Οδυσσέα Ελύτη (Γέννεσις)

Η Πύλη


Murray Fredericks

 “Άνοιξε πύλη άνθρωπε

 βγες έξω

Τον αέρα ανάσανε και τη σιωπή”

  14  Ιουλίου 1916
Φραντς Κάφκα

Τότε, η συνάντησή μας


 Δεύτερη ανάμνηση

Ηχοι φιλιών και φτερουγισμάτων

G.A.B

butft3 

 

Πιό πριν ,

πολύ πιο πριν από την επανάσταση των ίσκιων,

πριν πέσουνε πάνω στον κόσμο τ’ αναμμένα φτερά,

κι ένα πουλί μπορέσει να πεθάνει για ένα κρίνο.

Ακόμα, πριν μου γυρέψεις

τον αριθμό και την τοποθεσία του κορμιού μου.

Πολύ πριν από το κορμί.

Στον καιρό της ψυχής.

Οταν όρθωσες στο δίχως στέμμα μέτωπο τ’ ουρανού

την πρώτη δυναστεία του ονείρου.

‘Οταν εσύ, κοιτάζοντάς με μέσα στο μηδέν

επινόησες την πρώτη λέξη.

Τότε η συνάντησή μας.

butft3 

Από το ποίημα του μεγάλου Ισπανού ποιητή Ραφαέλ Αλμπέρτι Rafael Alberti

{Rafael Alberti Merello (1902- 1999)}

Τρείς αναμνήσεις από τον Ουρανό”

Η μετάφραση από τον Τάκη Σινόπουλο  

“Συνεχίζεται”


Δος μου το Καλοκαίρι, Του ζήτησα..

Mike Barr Tutt'Art@

Και το Καλοκαίρι ήρθε! Είναι εδώ!

Μπορώ να συνοψίσω όλα όσα έμαθα για τη ζωή

σε μία μόνο λέξη : “Συνεχίζεται”

               Είπε , κάποτε ο ποιητής Robert Frost 

Image18

Συνεχίζεται, λοιπόν!!

Και είμαστε εδώ!!

Image18

Καλό Καλοκαίρι σε όλους μας!!Image18 

                             Να το χαρούμε!!!

Ε! Κι αν δεν είπαμε, το λέμε..Σημασία έχει να το χαρούμε..

Κι όπως το μπορεί ο καθένας μας, έτσι;ad_13

blu 

  Το υπέροχο τραγούδι που ακούγεται στο video είναι του Moby, έχει τίτλο  «if Things Were Perfect» και προέρχεται από το άλμπουμ του “ Play”

Σας συνιστώ να το ακούσετε με τα ηχεία στην διαπασών!

Στις επιτρεπόμενες ώρες..ε;

Οι στίχοι (lyrics) του τραγουδιού του Moby «if Things Were Perfect» έχουν ως εξής στα αγγλικά, σύμφωνα με τα δοσμένα στην επίσημη ιστοσελίδα του τραγουδοποιού.

blu

«broken darkness my cold end
i look for places i’ve never seen
nothing moves but the quiet on the street
now I open my eyes to this
isolated walking long hard hours
winter cold just brings me winter showers
it’s so brutal with the cold sky wrapped in cold late at night

come clean, there’s no sun yet
the only lights here are made
i can’t speak, i can’t hear, but i know i’m real
there’s no warm here anyway
the darkest lights before the dawn
you remember the sun but it sank
in the water that eats the light
wrapped in cold late at night

i open my eyes, it’s cold
the only souls go by lift the bridge out of the water
the stone black light living is easy when it’s night
the cold has covered the rain
i can see forever, to the deep
wrapped in cold, late at night»

  blu