Κι είναι ο κόσμος, ένα βιβλίο


Ed-Fairburn_thumb.jpg

Ο κόσμος είναι ένα βιβλίο, 

και εκείνοι που δεν ταξιδεύουν,

διαβάζουν μόνο μια σελίδα”-Άγιος Αυγουστίνος

---

“The world is a book, and those who do not travel     read only one page” –   Saint Augustine

---

“Ταξιδεύουμε, κάποιοι από εμάς για πάντα, να αναζητήσoυμε άλλες χώρες, άλλες ζωές, άλλες ψυχές.» – Αναΐς Νιν

We travel, some of us forever, to seek other states, other lives, other souls.”-Anaïs Nin

Bangkok, Thailand,  (2)

Το πραγματικό ταξίδι της ανακάλυψης δεν συνίσταται στην αναζήτηση νέων τοπίων αλλά στο να αποχτήσουμε νέα ματιά ». Μαρσέλ Προυστ

The real voyage of discovery consists not in seeking new landscapes but in having new eyes.”Marcel Proust

india5.jpegΜικρό Ρατζαστάν και Βαρανάσι

«Το ταξίδι έχει έναν τρόπο να να διευρύνει τον νου. Η διεύρυνση δεν προέρχεται από τις άμεσες ανταμοιβές του ταξιδιού, τις αναπόφευκτες μυριάδες από νέα αξιοθέατα, μυρωδιές και ήχους, αλλά  από την άμεση εμπειρία , την «από πρώτο χέρι» πώς άλλοι κάνουν διαφορετικά αυτό που εμείς πιστεύαμε ότι είναι ο σωστός και μοναδικός τρόπος. «Ralph Crawshaw

Travel has a way of stretching the mind. The stretch comes not from travel’s immediate rewards, the inevitable myriad new sights, smells and sounds, but with experiencing firsthand how others do differently what we believed to be the right and only way.” – Ralph Crawshaw

Breakfast at the Weekly Market by Thong Huu smithsonian04a

“Το ταξίδι, στους νεότερους αποτελεί μέρος της εκπαίδευσης,

στους μεγαλύτερους ένα μέρος της εμπειρίας”. ‘- Φράνσις Μπέϊκον

“Travel, in the younger sort, is a part of education; in the elder, a part of the experience.” – Francis Bacon

2015111983257

“Ενας ταξιδευτής που δεν παρατηρεί, είναι ένα πουλί χωρίς φτερά”- Σααντί Σιραζί

«A traveller without observation is a bird without wings»-~Moslih Eddin Saadi

21d4c435c21364eac243dcf8cbbb5b28

«Είναι μόνο στην περιπέτεια που μερικοί άνθρωποι πετυχαίνουν να γνωρίσουν τον εαυτό τους – βρίσκοντας τον εαυτό τους.» – Andre Gide

“It is only in adventure that some people succeed in knowing themselves – in finding themselves.” – Andre Gide

ISLAND (2)

Εμείς οι περιπλανώμενοι,  πάντα αναζητώντας τον πιο μοναχικό τρόπο, δεν ξεκινάμε καμία μέρα, όπου έχουμε τελειώσει μια άλλη μέρα, και καμία ανατολή δεν μας βρίσκει όπου μας άφησε  το ηλιοβασίλεμα. «

Ο Χαλίλ Γκιμπράν, “Ο Προφήτης

“We wanderers, ever seeking the lonelier way, begin no day where we have ended another day; and no sunrise finds us where sunset left us.” 
― Khalil Gibran,
The Prophet

The Atacama Desert, Peru, Chile, Bolivia & Argentina

“Ένας καλός ταξιδευτής δεν αφήνει ίχνη” -Τάο Τε Τσινγκ (Λαότζι, Λάο Τσε)

“A good traveler leaves no track.”Tao te Ching (Laozi,Lao-Tze)

andre-kertesz-3_thumb.jpg

435275-book

Ένα μικρό εικονικό ταξίδι ήταν μες από τις σελίδες ενός βιβλίου από μερικούς που ζήσανε τέτοια ταξίδια και μίλησαν γι΄αυτά...

Ας σημειώσω εδώ οτι:

1.Ο πρώτος από πάνω πίνακας ζωγραφικής όπως και ο κάτω τελευταίος είναι του σύγχρονού μας Άγγλου ζωγράφου Ed-Fairburn. Πατώντας πάνω στην γαλάζια γραμματοσειρά μπορείτε να βρείτε στοιχεία για τον ταξιδευτή που είπε την κάθε αναφερόμενη φράση..

2. Οι φωτογραφίες με την σειρά εκκινώντας από πάνω προς τα κάτω έχουν ως εξής:

α) Η νυχτερινή αγορά της Bangkok στην Ταϊλάνδη( Thailand),

β)  Το μικρό Ρατζαστάν και Βαρανάσι στην Ινδία,

γ) Βιετνάμ: Πρωϊνό στην αγορά (φωτό του NGUYEN HUU THONG)

δ)Το τραίνο είναι το περίφημο serra-verde-express  στην curitiba της Βραζιλίας (κάτω στον χαώδη γκρεμό δίπλα στις αιωνόβιες ράγες  αχνοφαίνεται ο Ατλαντικός Δρυμός και στο βάθος τα βουνά του Εθνικού Πάρκου Marumbi)

ε) Θιβέτ: Ακούγοντας τον Βούδα στο Labrang (φωτό του Chris Roche),

 στ) Ισλανδία,   

ζ) Η φοβερή και τρομερή έρημος Atacama Desert,  στην Χιλή..Εκτείνεται από τις Ανδεις έως τον Ειρηνικό ωκεανό..Μοναδική! 

η) Η φωτό είναι του Αndre-kertesz και

θ) Και τώρα, η τελευταία κάτω φωτογραφία που είναι πάλι από την έρημο Atacama στην Χιλή.. Αυτά τα πανάρχαια  «ιερογλυφικά» που βλέπετε πάνω στη γη της ερήμου, κανείς δεν ξέρει ούτε από πότε είναι και ούτε ποιός τα ‘φτειαξε..

Είχε πει κάποτε ο Αρχηγός Seattle, ιστορικός ηγέτης Ινδιάνων της Αμερικής :

«Πάρε μόνο τις αναμνήσεις, άσε μοναχά τ’ αχνάρια από τις πατημασιές σου» 

“Take only memories, leave only footprints.” – Chief Seattle

chug-chug-geoglyphs-atacama-desert.jpg

Αποτυπώματα πάνω στην γη της ερήμου, εκεί στην άκρη του πουθενά, είναι αυτά.. Αχνάρια δυνατά μιας περασιάς, ενός κάποτε μεγάλου ταξιδιού ενός άλλου κόσμου όμως, που, ίσως ήταν κι αυτός ταξιδευτής ..Εξ άλλου, δεν είμαστε μόνον εμείς οι άνθρωποι, οι μόνοι ταξιδευτές..edEd-Fairburn-1.jpg

.

.

Καλό σας βράδυ

Advertisements

Λόγια στην σιωπή


                                                                                                              Αγάπα τον άνθρωπο γιατί είσαι εσύ…

έλεγε ο Καζαντζάκης

Karl  Blechen, grotto_in_the_gulf_of_naples-

«..Υπάρχει στη φύση του ανθρώπου μια μυστική τάση και ροπή προς την αγάπη για τους άλλους, η οποία, αν δεν αναλωθεί σε μερικά πρόσωπα ή σε ένα, σκορπίζεται αβίαστα σε πολλούς, και κάνει τους ανθρώπους ευσπλαχνικούς και ελεήμονες -όπως παρατηρούμε μερικές φορές στους μοναχούς. Η αγάπη μεταξύ των συζύγων γεννάει την ανθρωπότητα, η αγάπη μεταξύ φίλων την τελειοποιεί. Αλλά η αχαλίνωτη αγάπη τη διαφθείρει και την ευτελίζει.»

Απόσπασμα από το βιβλίο του Φράνσις Μπέικον, «Τα Δοκίμια”

Κι ο Μπέικον, για την αγάπη προς τους άλλους ανθρώπους έλεγε

1.-blu_thumb.gif

Τότε, να πω κι εγώ από την μεριά μου, κείνο που πιστεύω, ότι η αγάπη τ’ ανθρώπου δεν είναι μοναχά  από και για τους ανθρώπους μα για το κάθε τι ζωντανό που μας περιβάλλει

Η αγάπη, πιστεύω, είναι ανάσα, είναι ενέργεια, σαν τέτοια εκπέμπεται, διαχέεται, αντανακλάται, δονεί και δονείται, επιστρέφεται σα δοθεί αν όχι προς όπου κατευθύνθηκε, μα από κάπου αλλού, από  άλλο π’ ανασαίνει..

Να, σαν πως βλέπω την αγάπη, όπως την ανάσα..Δεν αγαπάς για την ανταπόδοση, για την επιστροφή, όπως ανασαίνεις και υπάρχεις, αγαπάς και υπάρχεις..αγαπάς για να υπάρχεις, ανασαίνεις για να ζεις, αγαπάς για να ζεις.

Η αγάπη είναι γύρω μας..άλλο αν δεν μπορεί ή δεν θέλει κάποιος να την δεχθεί, Μπορεί πάλι να μην έχει για να την δώσει…Τότε τι; Επιβιώνει απλά;.Δεν ζει; Έτσι, το βλέπω.

‘Έγνοια το’ χα από τα μικρά μου τα χρόνια..Τι φοβερό, έλεγα στον εαυτόν μου, μη και δεν μπορώ να αγαπώ..Δεν θυμάμαι γιατί τα συλλογιόμουν αυτά. Το ερώτημα, μόνο, θυμάμαι; Μπορώ; Μπορώ ν’αγαπώ;

Μου είπαν, πρόσφατα…Μα πως και αφήνεις τον εαυτόν σου να αγαπά; Αφού αυτό π’ αγαπάς, μπορεί να πεθάνει, μπορεί να χαθεί  και τότε θα βιώσεις τον πόνο..

Ο πόνος, ο πόνος του φόβου, ο φόβος του πόνου..Βαρύ φορτίο ο φόβος..Θέλει να έχεις κότσια, πίστη για να τον διαβείς, να περάσεις από μέσα του στην άλλη μεριά.. Και τότε είναι που ανασαίνεις.

Τον έζησα τον πόνο του θανάτου αγαπημένων και τον σπαραγμό της. Τέτοιο πόνο και για τον πόνο τους ..Ίσως, για αυτό ξέρω, μπορεί και πριν από αυτό…για να μπορώ να πω πως ο βαθύτερος πόνος δεν είναι η απώλεια τ’ αγαπημένου, μα η αίσθηση ή η γνώση πως μπορεί να του στέρησα, όσο ζούσε, από την αγάπη που είχα να του δώσω και δεν έδωσα, από το βάρος του που δεν σήκωσα να τον αλαφρώσω, από τον λόγο του που δεν άκουσα, από τον λόγο που δεν του είπα..Γι’ αυτά που κράτησα, όχι γι’ αυτά που έδωσα, αυτός ο βαθύτερος πόνος, αυτή η πληγή, έτσι το είδα, έτσι το βλέπω.

Οσο για τις άλλες απώλειες…του να χαθεί, του να φύγει από κοντά μας, εκείνος, εκείνη ή ο,τι αγαπάμε..εκεί- και που το’ ζησα  δεν έχω πολλά να πω, μοναχά πως ούτως ή άλλως δεν μου ανήκε- τίποτε δεν μου, μας ανήκει, πιστεύω- ελεύθερος πως είναι ο άλλος  να μείνει ή και να φύγει. Κι ο,τι έδωσα δοσμένο είναι. Δεν μπορώ και να θέλω να το πάρω πίσω..Και, δεν είναι ότι παύει να υπάρχει,  είναι που αλλάζει μορφή μετά ..Κάπως έτσι το βλέπω.

Και, δεν κατανοώ εκεί που έλεγε ο Μπέικον περί αχαλίνωτης αγάπης..Υπάρχει τέτοια; Και αν ναι, τι και που είναι ο χαλινός για να προσδιορίσω το αχαλίνωτο;

Κι εκείνη η αποκομμένη φράση του Καζαντζάκη που διάβασα .”αγάπα τον άνθρωπο γιατί είσαι συ”..αναρωτιέμαι, αν είμαι μέρος του όλου, όπως πιστεύω ότι είμαι, μα και ότι συνάμα είμαι διακριτό κομμάτι του όσο υπάρχω, πως μπορώ να διαχωρίσω από το όλον, το μέρος εκείνο μόνο τ’ ανθρώπου για ν’ αγαπώ; Επειδή, ίσως, είναι ο άλλος άνθρωπος κατ’ εικόνα και καθ’ ομοίωση; Μα και πάλι ως διακριτό μέρος του όλου,  άρα και στην σχέση μου με τον άλλον άνθρωπο, πάλι δεν εξακολουθώ να παραμένω διακριτή και να μην παύω να είμαι, επειδή τον αγαπώ;

Κι  έπειτα, αναρωτιέμαι, τον κάθε άνθρωπο; Τον κάθε άνθρωπο ν’ αγαπώ, γιατί είναι εγώ;  Μα ακόμη κι ο Χριστός όταν είπε το “αγαπάτε αλλήλους” έθεσε ως προϋπόθεση και βάση της αγάπης την αμοιβαιότητα στις σχέσεις των ανθρώπων, δεν μίλησε για το εσύ είμαι εγώ. Κείνος είπε, αγάπα τον πλησίoν σου ως σεαυτόν. Γιατί, επί παραδείγματι, πως να μπορώ ν’ αγαπώ τον άλλον,  όταν ο άλλος είναι από κείνους που φχαριστιώνται να σκοτώνουν, να βασανίζουν άλλους ή άλλα; ‘Η απλά είναι σιχαμένος για μένα;  Πως θα μπορούσα να αγαπάω τον εαυτόν μου εάν ήμουν κι εγώ από κείνους ή με σιχαινόμουν, ας πούμε;

Ίσως πάλι, αν ορισμός του να είσαι άνθρωπος, καλός άνθρωπος, είναι να αγαπάς τον άλλον άνθρωπο, όπως και αν είναι ή “γιατί είσαι εσύ” ε’ πως να το κάνουμε,  τότε δεν είμαι καλός άνθρωπος. Είναι και επειδή, όπως το βλέπω,  αγαπώ σημαίνει πράττω, ενεργώ..και που στο όνομα της αγάπης έχουν γίνει τα μεγάλα τα εγκλήματα,, κατά το «αγαπώ γιατί είσαι εγώ”, οπότε «πως τολμάς να είσαι άλλος;» ή αφού εγώ θέλω να σκοτωθώ γιατί δεν αντέχω να είμαι ο,τι είμαι και συ είσαι εγώ, ας σκοτώσω σένα, να πάψω να υπάρχω εγώ.

Τρέλλες;

Πρέπει να διαβάσω το βιβλίο του Καζαντζάκη εκείνο για τις ανθρώπινες σχέσεις για να τον κατανοήσω στην φράση του αυτή. Δεν μου αρκεί η φράση, μάλλον το νόημά της είναι αλλιώτικο..

Κι έπειτα,  είναι και που νοιώθω τόσο μικρή σαν μιλώ για αγάπη…

Φωναχτές οι σκέψεις μου απόψε…Ας σωπάσω εδώ.

1.-blu_thumb.gif

1. Ο ζωγραφικός πίνακας έχει τον τίτλο “Grotte mit zwei Mönchen am Golf von Neapel” (Σπήλαιο με δυο μοναχούς στον κόλπο της Νάπολης) έργο του 1830 του Γερμανού ζωγράφου Karl  Blechen (29-7-1798 έως 23-7-1840), και βρίσκεται στην Κολωνία στο μουσείο Wallraf-Richartz

2. Ο Sir Francis Bacon, Viscount St. Albans, (22 Ιανουαρίου 1561 – 9 Απριλίου 1626) ήταν Άγγλος φιλόσοφος, πολιτικός, επιστήμονας, συγγραφέας και δεξιοτέχνης στη χρήση της αγγλικής γλώσσας. Μνημονεύεται για την ικανότητά του ως αγορητή στο κοινοβούλιο και σε περιώνυμες δίκες, καθώς και ως καγκελάριος του βασιλιά της Αγγλίας Ιακώβου Α’. Επίσης θεωρήθηκε ως ο άνθρωπος που επιδίωξε την κατάκτηση όλης της σφαίρας της γνώσης και που ύστερα από μελέτη και επισκόπηση υποστήριξε νέους τρόπους για να μπορέσει ο άνθρωπος να επιβάλει έναν έλλογο έλεγχο πάνω στη φύση, προς δόξα του θεού και βελτίωση της θέσης του ανθρώπου πάνω στον κόσμο.

Λέγεται και υποστηρίζεται με σφοδρότητα ότι Σερ Φράνσις Μπέικον ήταν ο αληθινός συγγραφέας των Σαιξπηρικών έργων

Ο μασόνος ιστορικός Mανλι Χώλ έγραψε για τον Μπαίηκον: «… Ήταν ένας Ροδόσταυρος, πολλοί λένε ο σπουδαιότερος. Αν δεν ήταν πράγματι ο ένδοξος Πατήρ C.R.C. ο οποίος αναφέρεται στα μανιφέστα των Ροδοσταύρων σίγουρα ήταν υψηλόβαθμος μυημένος του Τάγματος. Οι ενθουσιώδεις τύποι που εδώ και χρόνια προσπαθούν να ταυτίσουν τον Σερ Φράνσις Μπαίηκον με τον αληθινό Βάρδο του Έϊβον, ίσως να είχαν αποδείξει προ πολλού την θεωρία τους αν έδιναν μεγαλύτερη έμφαση στο πιο σημαντικό σημείο, ότι δηλαδή ο Μπαίηκον ο μύστης των Ροδοσταύρων, είχε περάσει μέσα στα σαιξπηρικά έργα τις μυστικές διδασκαλίες της Αδελφότητας των Ροδόσταυρων και τις αληθινές τελετουργίες του Τεκτονικού Τάγματος του οποίου ίσως αποκαλυφθεί πως ήταν ο αληθινός ιδρυτής…» ( The secret Teachings of all Ages )